Het heil ons toekomende - pagina 184

174 secten,

die

dan,

in teo;enstelling met alle andere, alleen het wit

dei-

waarheid hebben getroffen. Maar wilt ge dat niet, staat het bij u vast dat een Kerk gelijk de Modernen die willen, slechts een andere naam voor de wereld, de maatschappij zelve zou zijn; en evenzoo dat een Kerk van louter bekeerden door de geschiedenis geoordeeld is en tegen de diepste o-edachten zóó der Schrift, als van onze Hervormde Kerk, lijnrecht indruischt, kom dan ook met uw Kerk niet na de uitverkiezing, maar erken en belijd, dat in de uitverkiezing eerst de Christus, daarna de Gemeente, en in haar eerst de uitverkiezing der enkelen is. Dat hierbij met de Gemeente niet alleen de Kerk op aarde, maar ook de Kerk die reeds zegepraalt, bedoeld wordt, spreekt vanzelf. Immers de nu zegepralende Kerk is instrument van voorbereidende genade geweest voor de Kerk die thans den strijd des Heeren strijdt; gelijk door haar de voorbereidende genade te bedienen is aan de Kerk, die tot op 's Heeren wederkomst den naam van Christus op aarde zal belijden. Nu is het zeker

denkbaar,

dat

de

openbaring dier kerk in het

verre afwijkt van de ordinantiën Gods; eindelijk zelfs kan er een oogenblik komen, dat de samenhang tusschen beide geheel verbroken wordt. In het laatste geval is uitgaan uit de tot een

zichtbare

zeer

Babel geworden Kerk plicht, niet om een nieuwe Kerk te stichten (want de Kerk is slechts eenmaal gesticht) maar om de ware Kerk uit de gestorvene uit te dragen en tot nieuwe levensopenbaring te brengen, 'j Dat deden onze vaderen in de dagen der Hervorming en kon ook voor ons weer plicht worden, zoodra het ons klaarlijk getoond wordt, dat elk verband tusschen de Kerk naar de uitverkiezing en ónze zichtbare Kerk volstrekt heeft opgehouden. Dat wie meent, dat het daartoe reeds kwam, uittrad, is natuurlijk. Dat de meesten nog aarzelen dit oordeel uit te spreken, kan in gebrek aan geloofsmoed, kan in onverschilligheid tegenover elke Kerk, maar kan ook in den o-eestesblik op de bestaande Kerk zijn oorsprong hebben. Deze toestanden, hoe uiteenloopend ook, zijn verklaarbaar. Maar wat niet Vooreerst, dat men, uit de zichtbare o-eduld mag worden is tweeërlei Kerk tredende, er de Kerk zelve niet uitdraagt en. tot nieuwe levensopenbaring brengt, d. w. z. zonder Kerk blijft voortleven. En ten tweede, dat men in de zichtbare kerk blijvende, voortleeft als bestond ze niet, zich in een conventikel terugtrekt en, op zich zelven zich houdende, dan nog beweren durft „de leer der vaderen zuiverder dan anderen te belijden", Calvinist in echten zin te zijn. Calvijn zou in die zich noemende Calvinisten de sectarissen van zijn eigen tijd herkend en tegen hen gestreden hebben met zijn reus:

1) Hieruit in de

lioe weinig tlieologisch men oordeelt, door ons gelijk onlangs geschiedde, een Congregationalistisch kerkbegrip toe te dichten.

blijkt,

Stemmen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen