De leer der Verbonden - pagina 77

67 dat terwijl thans feitelijk alleen de geloofsweg naar het eeuwige leven henenleidt, de menschen bij hoopen juist dien anderen weg opdrin-

hen niet meer helpen kan, en

tot geen prijs van dien weg nu de diep-duivelsche aard van het wezen der zonde. Toen de weg der wet nog wel terdege bruikbaar was en tot het doel kon leiden, heeft de mensch dien niet op gewild. En nu God, ziende dat we thans in onzen verzwakten staat, blind en kreupel als we thans zijn, dien hoogen bergweg niet meer kunnen afloopen, uit loutere barmhartigheid, een vlakken geloofsweg door het lage dal voor ons heeft gebaand, nu weigert de mensch hardnekkig om dien raad der liefde te volgen en wil het nu juist eens wel met dien gevaarlijken weg beproeven, dien hij eerst maar

gen,

des

die

geloofs willen weten.

niet op

Zie,

dat

is

wou.

Dit nu werd oorzaak, dat de apostel des Heeren zoo scherp en vlijmend in zijn canonieke geschriften de tegenstelling van wet en

genade

stelt,

en

even hoog

als

hij

den genadeweg

verheerlijkt,

even

doortastend den wetsweg afkeurt, opzij schuift en bestrijdt. Iets waar Paulus, of liever de Heilige Geest door zijn woord, volstrekt niet mee bedoelt te zeggen, dat die wetsweg op zichzelf niet goddelijk, majestueus en schoon zou zijn, maar wat uitsluitend strekt om den dwazen, halsstarrigen zondaar te tuchtigen, die in zijn onverzettelijke halsstarrigheid, het nu maar aldoor met dien wetsweg wil beproeven, die feitelijk nu eenmaal onbegaanbaar voor hem wierd, niet doordien de weg veranderde, maar doordien de mensch niet meer loopen kon en blind wierd op den koop toe. Vandaar zijn anders onverklaarbare uitroep: „Daarom zal uit de werken der wet geen vleesch gerechtvaardigd worden!" En nu zou men wel zeggen: „Had God de Heere dan dien ouden weg, die dan nu toch voor niets meer diende, niet kunnen wegnemen!", maar zulk een gedachte druischt lijnrecht tegen de Schrift in. Want op een weg moet ge altoos zijn; ge kunt niet op geen weg wandelen en zoolang ge nog hardnekkig weigert den weg der genade en des geloofs in te slaan, kan het dus niet anders, of ge moet wel op den wetsweg zoeken te dringen en voort te kruipen. Ja niet alleen dat dit niet anders kan, maar het 7noet zelfs zoo. Want, aldus onderwijst ons de Schrift, niemand komt er toe om den weg des geloofs in te slaan, indien hij niet eerst zich moê en dood geworsteld heeft op dien, voor hem onmogelijken wetsweg. Uit de wet is de kennisse der zonde en zonder kennisse der zonde geen geloof. Die dubbele weg is dus geen geschiedkundige wetens waardiglieid uit vroeger eeuwen, maar het stel wegen dat ook thans nog altijd midden door ons leven heenloopt. Het zijn de wegen waar wij zei ven, waar onze kinderen, waar onze beste vrienden mee te rekenen hebben. Wie we ook zijn mogen, op één dier beide wegen wandelen we. En hij die titi op den geloofsweg gezien wordt, heeft vroege?' gewandeld ;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen