Practijk der godzaligheid - pagina 180

172 de verzorging van uw lichaam bij de verzorging van uw ziel, evenzoo weinig grond is er, om de bedeeling van kerk en staat te verwarren. De ziel heeft een eigen leven een leven dat anders is dan het leven des lichaams; dies behoort het overeenkomstig eigen gea&Tdheid en natuur naar eigen wetten geleid te worden. Of indien niet, dan wordt ge materialist. En zoo ook het liihuatn heeft ook op zijn. beurt een eigen leven; een leven dat anders is dan het leven der evenzoo, overeenkomstig eigeti geaardheid en ziel; en behoort dies, natuur naar eigen wetten geleid te worden. Of indien niet dan wordt ge spiritualist. Ongeveer daarmee nu kunt ge kerk en staat vergelijken. De staat is dan het lichaam en de kerk de ziel. Wie nu den staat poogt in te richten naar het model der kerk, ziet voorbij dat de staat in eigen sfeer een zelfstandig leven heeft, en is dus oorzaak dat het politieke Maar ook wie het leven der kerk naar het model leven verkwijnt van het staatsieven omzet, ontneemt daarmee aan de kerk haar eigenaardig wezen en brengt ze tot verval. Adres aan de Synode der Her-

Evenmin

als

de

gelden, zonder meer

regels

die

voor

mogen aangewend

;

vormden Maar

!

weerwil van dit onderscheid, ziel en lichaam toch b'ijeenhooren, en de ziel niet mag beschouwd worden als een geestelijk wezen, dat in het lichaam slechts als in een kleed is ingewikkeld, zoo nu ook mogen kerk en staat nimmer worden voorgesteld, als niets met elkaar van doen hebbende. Integendeel zijn kerk en staat in de natie één. Het is dezelfde natie, het is hetzelfde volk, dat voor zijn wireldsch leven zich uit in het leven van den staat, en voor zijn geestelijk leven zich bevredigd vindt ia de kerk van Christus. De burger is tevens lid van Christi kerk. Deze twee zijn niet twee, maar één. Het is één menschelijkzondig leven, dat dezen dubbelen levensvorm én van den staat én van de kerk noodig heeft. En hoezeer beiden dus ook in de wijze van zich te openbaren verschillen, toch zijn en blijven staat en kerk in het hart der burgerij één. Wel kan het zijn, dat gelijk in onze dagen en in ons land, noch die staat noch die kerk tot genoegzaam zuivere openbaring komt. Ons fel partijleven toont, dat niet meer heel de natie zich als één volk staatkundig openb.-iren kan, en niet minder toont de gedeeldheid in allerlei kerken en sekten, dat de heilige, algemeene kerk van Christus niet dan zeer onzuiver in het licht treedt De toestand waarin we verkeeren, is dus zorgvol en hoogst gebrekkig, en de bede van ons volk mag wel zijn, of het God believen mocht, in weerwil van onze zonden, weer die energie aan onze natie in te storten, waardoor ze weer gezond naar ziel en lichaam zich én kerkelijk én politiek, Gnde tot eer, als eenheid kunne vertoonen. Ja, al ware het zelfs, dat nooit meer op aarde ons oog de schoone gelijk

nu,

in

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen