Heils termen - pagina 282

272 stott'e voor zoo heilig- en plechtig oogenblik durft noemen, men, met ons, in het laatste oogenblik van samenzijn, in het jongste woord door den Zone Gods tot zijn jongeren gesproken, of me3\ aan het einde der Openbaring genaderd, en als ware het met den Christus, in wien die openbaring voleind wierd, op de uiterste spitse van Gods heiligen berg geklommen, om den laatsten, volsten, hoogsten en r einsten klank te beluisteren, waarin het slotamen van geheel die Openbaring zal gegeven worden, niet iets anders, wichtigers en meer indrukwekkends verwacht dan de overneming voor zijn Koninkrijk van een reeds bestaand gebruik. Dat we hierin ons werkelijk niet vergissen toont schier elk woord van Jezus' uitspraak. Hij bereidt er zijn jongeren op voor, dat delast hun op te dragen voortvloeien zal uit de machtsvolheid Avaarmeê Hij op aarde en in den hemel is bekleed: „Mij," zoo sprak Hij, „is gegeven alle macht in hemel en op aarde!" En krachtens de autoriteit, gebruik makende van die Hem verleende volmacht, geeft Hij thans voor het eerst aan zijne jongeren een bevel, dat dusver nog steeds was terug gehouden, ja waarvan eer het tegendeel hun was voorgelegd „Nu mochten ze uitgaan om er tot zijn Koninkrijk te noodigen

haling een

en

of

:

uit alle volken r^

Dusver

niet.

Hoos: had de muur der afscheiding: tusschen Israël en de volken moeten rijzen, niet door het fanatisme der Joden, maar door 's Heeren eigen last, dien Hij aan Israël gegeven had. Die afscheiding tusschen Israël en de volken is dan ook door Jezus en zijn jongeren, tot op zijn hemelvaart, strengelijk geëerbiedigd. Het opnemen van een enkelen vreemdeling in den kring zijner beweldadigden Intesrendeel.

niets. Slechts onbekendheid met den heiligen en der Mozaïsche wetgeving kan doen vermoeden, dat reeds hiermee de Oude Bedeeling doorbroken was. Die afscheiding was niet een kwaad maar een goed, niet tegen Gods wil, maar door Hem zelven verordend, en het is dienovereenkomstig, dat we Jezus „Het is ons niet geoorloofd, het tot de Sidonische hooren zeggen: nemen, en den hondekens voor te werpen," te kinderen der brood uitzending zijn jongeren hooren toeeerste bij de scherp en even weg op den der heidenen en gij zult heengaan niet zult „Gij roepen: der Samaritanen, maar gaat veel meer stad eenige ino"aan in niet van het huis Israëls!" Wordt nu bij de schapen verloren de tot heen veeleer opbeperking niet herhaald, maar deze uitzending tweede weg der waarschuwing: „Gaat den niet op de voor komt geheven,

bewijst

hiertegen

liefdevollen

zin

in stede: „Gaat henen tot alle volken!''' werkelijk iets nieuws, eene afwijking van zijn onbeperkte machtsvolheid den Christus alleen waartoe vroegere, het wat dus met het onmiddellijk voorafgaande en geven, kon recht het uitmuntend overeenstemt.

heidenen!"

dan hebben

thans

de

last

we

hier

dus

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen