De leer der Verbonden - pagina 147

137 ontwijkt, en zichzelf en den tegenstander misleidt met een zwevende tilgemeenheid, waar heel iets anders achter verborgen ligt. Natuurlijk, dat God God is, stemt, zoo in het algemeen genomen, een ieder toe; ook daarover, dat die God alle dingen draagt door het

Woord

alsmede dat die God als de al voorziende Voordingen regeert; en dat derhalve ook op geestelijk terrein alle dingen uit en door en tot God zijn, o, geen twijfel, lezer, of deswege zult ge de gulste, ruimste, mildste bekentenissen van ieders lippen kunnen opvangen. Ja, zelfs mag er bijgevoegd, dat iemand, naar gelang hij in den grond der zaak verder van het rechte pad afwijkt, te guller, ruimer en milder met het grif en eigener bew^eging uitspreken van die algemeene bekentenis zijn zal. Maar wilt ge er nu achter komen, of er in dit gul bekennen van Godes almogendheid ook waarlijk een gereformeerde d. i. Schriftuurlijke pit zit, onderzoek dan eens tweeërlei, door namelijk dien griften, gullen spreker eerst van het Genadeverbond eens te lokken naar het terrein der natuur en naar het Werkverbond dan zult ge er wel zijner kracht;

zienigheid

alle

—

;

achter komen.

Vraag zulk een eerst eens van het rijk der natuur, of dan z. i. ook daarin niet alle ding gedragen wordt door het Woord van Gods kracht ? en dat wel in dien krassen zin, dat geen haar van zijn hoofd kan vallen, zonder den wil des Heeren? Zóó dus, dat hij zelf, die met u spreekt, geen spier van zijn been of arm vertrekken kan, zonder dat op datzelfde oogenblik God Almachtig hem én het leven én de bewegingskracht in die spier gunt, draagt en onderhoudt? En of het niet zoo met alles en een ieder in de natuur is? Derwijs zelfs dat men zeggen moet, dat de tong, die God vloekt, verlamd tusschen het gebit zou neerzinken, indien God op het eigen oogenblik, dat die tong de godslastering uitbraakt, de kracht er toe niet bestendigde, ja, zoo dat ook de hand die den moordenden dolk in het hart van Gods martelaren stoot, dit niet zou hebben kunnen doen, indien de drijfkracht die er den dolk in vlijmde, niet op dat eigen oogenblik door het „Woord zijner kracht" ware gedragen. Zoo zult ge hem dan hebben aangetoond, dat hij, met al zijn gulle, ruime, milde, goedgeefsche bekentenissen, over het doen Gods in het genadewerk eigenlijk nog niets meer heeft toegegeven of erkend dan ook doorgaat en waar is op het terrein der natuur, of wdlt ge, in het maatschappelijk leven. Maar dan zal het ook tevens overtuigend zijn gebleken, hoe volstrekt niets ge eigenlijk nog aan die gulle uitspraken hebt. Want immers, in dat maatschappelijk leven gaat het wel terdege om loon naar verdienste; evenzeer tegen als voor God; en is een iegelijk onzer er zich volkomen helder van bewust, dat hij nochtans zelf kiest, dat hij zelf wil, dat liij zelf de zaken beslist en er den doorslag aan geeft. Kon men het gewone maatschappelijke leven onder één van beide, óf onder het Werk-, óf onder het Genade-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen