De leer der Verbonden - pagina 236

326 Zonder aarzelen antwoorden we hierop: heide. De waan, één zin zou mogen hebben, gaat reeds bij sleiihts zinrijke schrijvers onder menschen niet door. Hoeveel te minder dan in de Heilige Schrift; waar zich gedurig de persende volheid der goddelijke gedachte in de engheid van het menschelijk woord samendringt. De daad zelve der toebrenging en het Sacrament der inwijding zijn zeer zeker te onderscheidea. Slechts vergete men deze twee niet. Vooreerst, dat het Sacrament niet slechts een ceremonieel teeken van die toebrenging, maar haar feitelijk begin is. En ten andere, dat de nauwer verbinding, ja schier ineensmelting van het levensfeit en het levensteeken hier juist volkomen op haar plaats is, waar met de spitse der Openbaring de hoogste harmonie tusschen de innerlijke levenswerking en het uitwendig symbool geboden is. Wil men een vingerwijzing ter verklaring van het: in nomine ^) men lette dan op het verschil der eerste en der latere perioden. De heiden werd van buiten af in de Christelijke levenssfeer gedragen. Het geboren Christenkind werd gedoopt in het element waarin hij ingewijd?" alsof

elk

woord

zich reeds bewoog. Genoeg, de Christelijke

heeft dit laatste woord van Jezus aan stichtingstestament der Gemeente met hoog gestemde vreugde en heiligen eerbied aanvaard. JJit alle volken heeft ze haar rijen verbreed en haar slagorden verdiept en de veelheid der geloovigen vermenigvuldigd.

jongeren,

zijn

als

het

Kerk

heilig

Den „Naam van Vader, Zoon en Geest'' heeft ze als hoogheilig merkteeken op de welving van haar poorten geschreven, door de belijdenis van den Drieëenige heeft ze zich van al het niet Christelijke onderscheiden en aan den Naam van Vader, Zoon en Geest is het onderwerp voor haar lied, de inhoud voor haar prediking, ja zelfs de haar heilige godgeleerdheid ontleend. Zoozeer zelfs heeft in den rhytmus van dezen driemaal heiligen Naam verdiept, dat al haar leven en streven zich eeuw in eeuw uit aan dezen rhytmus

stoffe

voor

zich

ze

gebonden

hield.

Het Sacrament des heiligen Doopsels is haar de grondzuil van haar eigen stichting geworden, en waar ooit de naam van Christus genoemd werd, heeft zich steeds om dit heilige Sacrament de Gemeente des Heeren verzameld. Ze heeft bij dien Doop, onder de leiding des Heiligen Geestes, het testamentaire woord des Verlossers, zijn laatst vaarwel en zijn hoogste Openbaring tevens, als Sacramenteele bewoording in zwang gebracht, niet als magische klank die too verend de kracht des Doopsels werken zou, maar als plechtig getuigenis van de overvloeiende levensvolheid, die in dit zinrijk woord, in dit zegel des Verbonds lag saamgevat. Zoo zijn dus Jezus' eigen woord en het Sacramenteele woord der Eindelijk, ze heeft gedoopt.

')

fuwiyfJiévoi ci^

zo

ovofjux

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen