Het heil in ons - pagina 180

170 aan allen gemeen, en een bovennatuurlijke of geopenbaarde, die aan eenigen eigen is." Hieraan vast te houden, is de roeping der Gereformeerde kerken. Tegenover Eome, vooral tegenover de Socinianenj ook tegenover de Remonstranten, hebben de Gereformeerde kerken dit stuk harer belijdenis steeds met hand en tand verdedigd. Niet uit betweterij, niet om door splinterig uitpluizen van netelige quaesties den eenvoud van het geloof des harten te breken, maar wijl ze wisten dat de gezondheid van het geloof met het kiezen van het goede uitgangspunt staat of valt. De toestand, waarin de Gemeente zich thans bevindt, drukt op die overtuiging het zegel. Door de natuurlijke Godskennis te veronachtzamen, te verwaarloozen en prijs te geven, heeft men de brug doen instorten, die over de diepe klove, waardoor wereld en Gemeente gescheiden zijn, door onze vaderen gelegd was. De breuke, hierdoor tusschen maatschappij en kerk ontstaan, wreekt zich thans in de volslagen vijandschap, die tusschen wetenschap en geloof ontstond, in de onhoudbare tegenstelling tusschen onderwijs en opvoeding, in het sectarisme der belijders en in de onmogelijkheid om hen, die tot het Modernisme zijn afgedwaald, te herwinnen, wijl het aanhechtingspunt ontbreekt. De schade, die het innerlijk geloofsleven hierbij leidt, is vooral niet geringer. Het verband wordt niet meer gevoeld, dat het leven voor en het leven na onze bekeering aan elkander verbindt; de praktijk in het maatschappelijk leven is losgerukt van de innerlijke bewegingen des geloofs; het genadeleven mist den werkelijken bodem, waarin het wortelen kan; en door prijsgeving van het gemeenschappelijk uitgangspunt, kiezen de geloovigen elk hun eigen pad, zoodat van een „samenwandelen" der belijders van den Christus geen sprake meer kan zijn. Voorlichting is ter wegneming van dit euvel volstrekt noodzakelijk. De waarheid draagt ook bij dit vraagstuk haar aanbeveling in zichzelve.

Komt

Gemeente weer

van wat de geloofshelden op grond van eigen levenservaring, voor zich beleden en tegen aanvallen van alle zij verdedigd hebben, dan zal ze zich bewust worden van de geestelijke verwantschap, die haar ook nu nog aan de stichters der Gereformeerde kerken verbindt; ook de geloovigen onzer dagen zullen het zegel zetten op de levenservaring van het voorgeslacht en het Amen op dit gewichtig stuk van onze heerlijke Belijdenis zal een macht worden in het studeervertrek en op den kansel, in school en gezin. Drieërlei wordt daartoe vereischt. Er moet herinnerd, wat de Kerk onder natuurlijke Godskennis van

het

de

voorgeslacht,

verstaan heeft.

bij

tot het inzicht

het

licht der Schrift,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen