Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Honig uit den rotssteen - pagina 320

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Honig uit den rotssteen - pagina 320

2 minuten leestijd

306 vroolijke Christenen, maar ook zonder dat naargeestige der melancholieke klagers. Altoos als die goede weduwe. Een diepe, gelijkmatige droefheid, maar een trek van diepen weemoed, waarin een lach speelt van heilige

vertroosting.

En hoe

dat dan komt? Och, zoo vanzelf. Want weet wel, dat een kind van God tweeërlei leven heeft. Om met onze prachtige confessie te spreken: „tweeërlei leven, het eene lichamelijk en tijdelijk, hetwelk zij van haar eerste geboorte meegebracht hebben, en is allen mensch gemeen; het andere is geestelijk en hemelsch, hetwelk hun gegeven wordt in de tweede geboorte, en dit leven is niet gemeen dan alleen den uitverkorenen Gods." En zie, nu kan er vreugd, nu kan er droefheid zijn, in elk van die heide levens.

Een kind van God kan een onverwachte

erfenis van duizenden en gelukkig naar zijn tijdelijk leven; maar daarom nog lang niet altoos blij naar zijn geestelijk en hemelsch leven. Het zou zelfs kunnen zijn, dat hij naar zijn geestelijk en hemelsch leven gevaar van dat geld voorzag en strikken van Satan er in duchtte, dat als het vermogen aanwies, de ziel eens vermageren mocht. En omgekeerd, als een goed martelaar hoort „Naar de houtmijt met den ketter !" dan is zijn ziel zeer blijde in den Heere, dat hij waardig gekeurd wordt voor den naam des Heeren Jezus te sterven, maar zijn zenuwen trillen en zijn vleesch heeft pijn, en zijn hart krimpt inéén van angst. Ge hebt dus te vragen: een ,;treurige Zions" is dat iemand die treurt van buiten of van binnen ? En dan spreekt het immers vanzelf, dat een „treurige Zions" uitsluitend zeggen wil iemand die een treuren kent „in zijn geestelijk en hemelsch leven", ook al ging hem in zijn lichamelijk en tijdelijk leven alles voor den wind. Het moet dus zóó zijn, dat God, uw Vader, het ziet dat zijn kind om Zion treurt; ook dat de kinderen Gods, die zelf treuren, het merken kunnen; maar om er voor den wereldling meê te koop te loopen, zij die treurigheid der ziel u te heilig.

schats

krijgen

en dan

;

is

hij

wat

blij

:

:

En

bovendien, hier komt nog

iets bij,

dat de droefgeestigen telkens

vergeten.

Echte rouw

is

nooit zonder diepe vertroosting.

Zalig zijn ze die treuren,

want

ze zullen vertroost

worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1909

Abraham Kuyper Collection | 330 Pagina's

Honig uit den rotssteen - pagina 320

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1909

Abraham Kuyper Collection | 330 Pagina's