Honig uit den rotssteen - pagina 36

!

!

!

!

23 Ze zien dan

en

kasten

achtigs.

En

feitelijk in alle

iets akeligs,

hoeken

iets leelijks,

uit alle reten en

achter alle bedden

deuren gluurt

iets

monsler-

dat zien ze zoo wezenlijk en waarlijk dat ze er voor geen

op af zouden durven gaan, en zich als in doodsangst aan u vastklemmen, en u met een bevende stem smeeken, om toch bij hen te blijven, om toch niet weg te gaan, en toch vooral het licht niet uit te doen. Want in den donker .... dan komen ze! En dan helpt niets. Dan helpt geen straf of bedreiging. Een angstig kind zou tegen alles ingaan Of neen .... toch niet tegen alles. Iets is er toch waarmee zoo'n angstig kind soms nog wél kalm kan worden gemaakt En dat is .... het woord vau moeder Als de moeder eea teedere, minnende vrouw is, aan wie haar kinderen hangen, ja, dan helpt het soms nog wél, als die moeder zich stil en met een kalm geduld, als ging ze er zitten voor heel den avond en heel den nacht, zich over het hoofdeind van dat kingeld

derbedje heenbuigt, dat onrustig kopje tegen haar borst drukt, die wilde oogen in den hoek van haar hart laat wegschuilen, en nu eerst wat wacht, en zoo weer vertrouwen inboezemt, en dan heel zachtjes aan haar lieveling zegt, dat daar in dien hoek yee)i boeman is, en dat achter die deuren geen wolven loeren, en als ze er dan eens heengaat en er het licht bij houdt, en eindelijk haar reeds kalmer geworden lieveling zegt, dat er misschien engeltjes in de kamer zijn, ja, waarlijk dan gelukt het soms door maar anders heusch niet dat „woord van moeder" het kind weer vrij te maken, het weer zijn angst te ontnemen, en te maken dat het zijn kopje weer rustig neer!

—

voor den slaap. zoolang dat kind nu maar gelooft, dat het in die hoeken, dat het achter die deuren is, niet zooals hij het zich dacht en het zay, o, dan blijft het maar zooals het in het „woord van ntoeder /s," kalm en heeft de angst geen vat meer op zijn hart. Gaat het uit dat „woord van moeder" weer uit, om weer in te gaan in zijn valsche verbeelding en onware voorstelling, dan ja, dan gaan de oogen weer door het hoofd rollen. Maar doét die kleine dat niet, maar „blijft ze in het woord van moeder," zie maar, dan gaat de kalmte in rust, de rust in sluimering, de sluimering allengs in slaap over, en het kind is gelukkig

legt

En

—

En zou dat kleine kind ons dan niet een denkbeeld kunnen geven, van wat het voor ons „kinderen uit deze wereld" is, „in het Woord van onzen Jezus te blijven? Of heeft dan bij ons niet bijna hetzelfde plaats?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen