Honig uit den rotssteen - pagina 123

;

109

en dat menschclijke, dat hoogere, dut rijkere en reinere, dat heiligere en verhevenere mi, dat (rod de Heere van een mensc/i wil hebben, dat ligt niet in zijn hand, noch ook in de voeten waarmee hij loopt, en evenmin iu eenig ander lichaamsdeel, maar iiitsliiiteud in „zijn aangezicht"; iu dat spiegelvlak van zijn wezen; dat uitgegraven graveersel van heel zijn persoonlijkheid; in dat onnoemlijke en onuitsprekelijke wat in eens mensehen gelaat naar buiten treedt, zich uitend in het diepe oog, in de speling der gelaatstrekken, in het zich buigen van de lippen, ja tot zelfs in het bloed dat achter de huid van dat gelaat speelt en het aangezicht doet blozen. Dat aangezicht wil God de Heere in u zien, om u te doorzien tot op den bodem van uw wezen en dus er de uitdrukking van op te vangen. Dat aangezicht wil Hij dat ge Hem toe zult keeren, opdat Hij leze in uw oog wat er in het verborgenste uwer ziele omgaat. Dat aangezicht wil Hij dat ge tot Hem op zult hellen; moet het in schuld zijn, dan met het schaamrood der verootmoediging; moet het in verbrijzeling zijn, dat met den traan van berouw en zelfaanklacht, maar altijd op uw aangezicht, opdat ge niet goddelooslijk van uw God afgaat en geen verberging des gelaats zoekt buiten Hem. En terwijl dat nu Gods wil is, hoe maakt het nu de mensch? Voor God mijn nek! roept hij in zijn boos en opstandig hart uit; ja, hij blijft dit in zijn hart fluisteren, ook al galmt er een lofpsalm van zijn lippen. Dit weten we, nii't uit ervaring, ook al wordt het ons door de ervaring bevestigd. Niet uit ervaring, zielsbevinding of onderzoek van hart of consciëntie, gelijk sommigen thans voorgeven. Och, indien ge op eigen zielservaring af moest gaan, zou uw zelfgenoegzaam hart u die Avaarheid altijd verbloemd hebben. Vw hart zou in u hebben gesproken Anderen zijn hard van nek voor God, maar ik niet ik heb Hem lief; ik buig mij willig onder zijn leering; juist zooals de lieden, die buiten het Woord staan, zich dat nog inbeelden. Neen, neen, niet het valsche woord van uw hart, maar het eenig waarachtige Woord van uw (ïod heeft u dit onderwezen. Hij heeft gezegd door zijn ziener „Daarom keeren zij Mij hun nek toe en niet hun aangezicht, hun vorsten en hun priesters en hun aanzienlijken en hun zieners en hun inwoners in al hun steden." En toen ge dit uit hef Woord geleerd hadt, ja toen hebt ge, aarzelend, er niet aan willend, maar in het einde toch er bij vallend, wel moeten bekennen „Ja, waarlijk, alzoo is het. De ervaring van mijn eigen hart geeft den :

:

:

Heere in zijn Woord gelijk." „Voor God mijn nek!" d. w.

z. ik zal niet buigen, ik zal mij niet veraederen niet verootmoedigen. Wel eenigermate desnoods in vele dingen. Maar God eischt alles en dat alles geef ik Hem niet. Iets, al was het ook maar één klein afgodje, lioud ik voor mijn eigen ik. Er moet mij iets, hoe klein dan ook overblijven, waarvan ik voel en ;

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen