Heils termen - pagina 261

!

351 het volk des Heeren wordt meegegeven. Bij u geen guichelaar, maar „een profeet uit uw broederen als mij zal de Heere uw God u verwekken, naar hem zult gij hoo7'en!" In Christus is de profeet verschenen, na reeds vooraf in geheel de wolke der profeten te zijn voorgeschaduwd. Eeeds in hun schriften, gelijk we uit Micha in ons vorig artikel aantoonden, was de oplossing van het groote raadsel in geheimzinnig letterschrift aangekondigd „Lijd smart en arbeid om voort te brengen, als een barende vrouw!" Toch was die profetie voor de personen der profeten zelven nog niet tot levenservaring geworden. Zij konden het boek nog niet ontzegden, wijl geen door zonde ontwijde hand die zegelen kon ontsluiten. Daarom wezen ze van zich zelf steeds af naar Hem, die komen zou, naar dien Eene, naar dat wondere kind, dat Immanuël en Sterke God zou heeten. Hij was, om het zoo uit te drukken, steeds het complément van alle godspraak, de onmisbare aanvulling, de onderstelling, waar alle profetie van uitging. Alleen in de diepste, innigste gemeenschap met de „Bron van het eeuwig licht" en de „Fontein aller goeden" kon de volkomen oplossing vam het machtig raadsel gevonden worden, en daarom Hij alleen kon ze brengen, van wien de Geest bij Jesaja sprak: „Ziet mijn knecht, dien Ik ondersteun, mijn uitverkorene, in wien mijn ziel een welbehagen heeft!" En nu, daar staat Hij op Thabor In den strijd zijner eigen menschelijke persoonlijkheid slechts zijdelings, maar met schelle kleuren in Petrus' tegenspraak was de oude worsteling op Hem aangetreden. Wat voor anderen slechts een strijd der gedachten was, wierd voor Hem een levensworsteling. De heerlijkheid was er, ze doorstraalde zijn wezen reeds, ze blonk reeds van zijn heilig gelaat. En toch, Hij verwerpt ze. Hij legt ze af. Hij weerstaat de verzoeking. De draden der oude profetie worden door Hem in de eigen ziel geweven. Nu reeds is in het diepst der ziel het offer gebracht, de uitgang te Jerusalem in het aangezicht der te vroege heerlijkheid gekozen Zie o, Israël uw profeet, de beloofde reeds op Mozes' lippen, die beter dan „guichelaar en too venaar" der heidenwereld, u het raadsel der heerlijkheid, u het geheim van geluk en :

!

!

vreugd ontsluit!

De worsteling, die door geheel de openbaring henenglijdt, heeft dus op Thabor in Christus haar afsluiting gevonden. Ze treedt eenerzijds door de reeds geboden heerlijkheid en anderzijds door de tegenstelling van Petrus in het schelste licht. Ze is opgevoerd tot een hoogte, dat ze niet hooger kan, en gaat eindelijk op in zegepraal, in volle ontsluiting van den door God gebaanden weg, in den voorjubel van het Opstandingslied. Daarom kon de openbaring van den hemel niet uitblijven en moest geschieden, wat de Evangeliën ons als het laatste bedrijf van Thabor berichten. Een wolk, een luchtige, lichtende wolk, teeken van Gods majesteit en tegenwoordigheid, daalde

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen