Heils termen - pagina 224

214 Zoo ge slechts met een volkomen geloof, niet aan maar aan die Schrift u overgeeft, u toebetroiiwt, u voor eeuwig verbindt, dan komt, naar het doel waarmee de hemelsche Medicijnmeester deze menging van kruiden heeft toebereid, ongezocht en als van zelf die volkomen harmonie in u tot stand, dat beide eischen van iiw geestelijk leven gelijkelijk bevrediging vinden en uw eigen eenig

ervaring:

stelsel,

geweten steeds fijner toongeluid voortbrengt, naarmate ge dieper in Gods eeuwig welbehagen afdaalt. Vraagt men u dan de oplossing van dit raadsel, eischt men, dat ge door ontleding van begrippen dat innerlijk gewerkte bloot zult leggen, dan voelt ge u onmachtig, en wie weet of niet menig betweter meelijdend om u verlegenheid op u neerziet. Maar wat nood! Ook voor u was het eerst dat bange worstelen, Gij hebt den vrede! dat opklimmen en nederdalen langs twee reeksen, die een vermoeienis des seestes waren en uw arme ziel folterden. Ook voor u was het toen, óf Welbehagen en dan eeuwig, óf Ontferming, maar dan in den tijd geboren. Ge kondt toen in het jagen van den eigen polsslag de koortsachtige beweging voelen trillen, waarmee ons menschelijk denken reeds eeuw aan eeuw zich zelf de vederen uitplukt, om straks weer met het weggeworpene de eigen naaktheid te dekken. Maar nu niet meer. Gij zijt gered. Niet in de gehoorzaal der wetenschap, niet van de lippen der wijzen onzer eeuw, niet door vaardigheid in het sluiten uwer reden, maar ter bespotting en beschaming van de machteloosheid, waaronder dit alles zwoegde, heeft een rijker, een reiner, een oneindig diepere geest, heeft de Heilige Geest zelf u met onuitsprekelijke woorden de ontsluiering des mysteries gefluisterd in de schaduwachtige diepten der ziel. Er is rust in u, niet wijl de algebraïsche formule voor u ligt, die het vinden van het evenwicht uitdrukt, maar wijl de twee raderen des levens, die eerst samenstieten in uw gebroken hart, door de goddelijke vingeren des Ontfermers in verband zijn gezet en zich om de spil des eeuwigen welbehagens wentelen. En vraagt ge, waar de Christen de zalige bewustheid van die heilige harmonie gegrepen heeft, o, open dan zachtkens de deur, die gesloten werd om eenzaam te bidden: die daar ligt neergeknield schreit niet meer en worstelt niet meer, maar drinkt zaligheid met volle teugen uit de verzinking in zijn God.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen