Dat de genade particulier is - pagina 81

71 en alzoo buiten van onzen tijd mutatie,

aldus

niets

wel

dan

toch wordt.

de niet,

werkelijkheid dat

grootsch,

niet

tegen

tegen

wat

men niets

omgaat,

wie deelt dan de klacht

in deze uitwendige aftreksom en pergoddelijks,

niets

reëels

kan

zien,

en

de Verlossing naar de Schrift reageerde, maar thans meestal als verlossingstheorie gepredikt

betaltHgs-stajidpunt komen de voorstander „algemeene genade" zelfs met zichzelf in onverzoenlijke tegenspraak. Aan tweeën een toch geldt op dit standpunt Christus heeft dan reëel voor de zonde van alle menschen betaald, of zij moeten Zf^lf

Immers op dat uitwendige

ders

:

nog betalen. Moeten zij zelven nog betalen, slechts nominaal en schijnbaar.

natuurlijk dan

is

al zijn

verlossing

En

heeft hij wel terdege en zeer reëel den losprijs betaald, waar dan de gerechtigheid des Vaders, ja, om het sterker nog uit te drukken, waar blijft dan de eerlijkheid van den Vader der geesten, die eerst den losprijs voor u aanneemt, en u dan toch zelf later nog straft met een eeuwig verderf, indien gij aan zekere conditiën niet blijft

voldoet.

Het behoeft wel geen herinnering dat wij zelven met deze uitwendige verrekeningsmethode niets ophebben, en dat zij die haar in onzen Catechismus waanden te vinden, losmaken wat de Catechismus vereenigt: een reëele Vleeschwording en op grond daarvan een reëel Kruis, maar om de holheid, de onhoudbaarheid, de ongerijmdheid van de voorstanders der „algemeene genade" uit te doen komen, moest een oogenblik van hun eigen standpunt gesproken worden, opdat de tegenspraak daghelder zou zijn. Anders zijn wij, evenals onze Gereformeerde vaderen, van al deze holheden, oppervlakkigheden en uitwendigheden zeer besliste tegenstanders, en houden we ons met Villmar, den uitstekendsten theoloog, dien Duitschland deze eeuw voortbracht, aan de Theologie der Thatsachen, d. i. aan zulk een heilsleer, die niet in spinraggen hangt, maar steunt op realiteiten. En nu versta men ons ook hier wel, dat het niet in ons opkomt en zeer verre van ons ligt, om broeders, die leven uit hun Heere, maar nog bevangen liggen in overleveringen van menschen, te beschuldigen of ook maar te verdenken, dat zij ook maar eenigen den minsten toeleg zouden hebben, om aldus de realiteit van 's Heeren ofter weg te nemen.

—

Niets daarvan. Wij doen geen aanval. Al wat we doen is onszelven verdedigen; is, weer een plaatse zoeken in de Gereformeerde kerk voor wat alle eeuwen door in die kerk beleden is; is, zelf belijden en zelf getuigen voor wat ons de eenige

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen