Practijk der godzaligheid - pagina 102

94 de

aarde gezegd: „Breng voor dien mensch doornen en distelen Wees hard en weiger hem uw vrucht! En als de afgetobde, moegesloofde mensch ten leste niet meer kan, maak hem dan stof, tot

voort!

gelijk gij

stof

zijt,

en overwin!"

Adam:

Dat toch

lag beslist en duidelijk in

om uwentwil; met daarvan eten al de dagen uws levens; ook zal het u distelen en doornen voortbrengen, en in het zweet uw aanschijns zult gij brood eten, totdat gij tot de aarde wederkeert, dewijl gij daaruit genomen zijt; want gij zijt stof en gij zult tot stof wederkeeren." In nog dieper zin herhaald toen het tot Eva heette: „Ik zal zeer vermenigvuldigen uwe smart, namelijk uwer dracht; met smart zult gij kinderen baren en tot uwen man zal uwe begeerte zijn en hij zal dat zeggen tot

smart

zult

„Het

aardrijk

zij

vervloekt

gij

over u heerschen."

Hierin nu ligt tweeërlei: Vooreerst, dat de mensch, zoomin man vrouw, deze ordinantie des levens ontloopen kan; en dat elk pogen, om een wereld om ons te tooveren, waaruit de smart van de moeite des levens en de smart van de geboorte des levens, wegtrok, zondige zelfbegoocheling is en tegen den wil des Heeren ingaat. Maar ook ten anderen dat de mensch, zoo man als vrouw, er niet door tot lijdelijkheid, maar ook al wordt de smart er eerst recht voelbaar door, eer tot hooger activiteit, ja, tot worsteling geroepen is. Omdat de aarde hard is en doornen teelt, mag de mensch niet denken: „Eens ga ik toch onder den grond; die natuur zal toch overmogen; dus blijf ik maar zitten, zaai niet, en sterf den hongerdood!" Neen, maar hij moet werken; hard werken; worstelen tegen die natuur in ontworstelen aan dien bodem het brood dat hij niet willig geven wil; en het leven redden en rekken, zoolang er adem in hem is. En ook de vrouw mag niet denken: „Er komt smart, dus ontwijk ik de smart, en wil geen kinderen meer baren!" maar ze heeft te worstelen tegen die persing en klemming der natuur in, om aan een moederschoot die geen leven wil doen opkomen, nochtans in haar doodsangsten het leven te ontwringen. Man en vrouw die aldus worstelen met de hardheid van den schoot der aarde en de geprangdheid van den moederschoot, leven gerust en wachten op Gods zegen, omdat ze tegen de smart en de moeite ingingen; terwijl omgekeerd de luiaard en de verweekel ijkte vrouw, die het baren mijdt of de smart wegchloroformiseert, leeft zonder genieting en van den zegen afzwerft. Geen er tcgeninworstelen dus, alsof men de smart verwijderen kon uit het leven, maar ^en er tcgeninworstelen met heiligen geloofsmoed, wetende dat de smart niet weg kan, dat de smart ons deel moet zijn, maar dat juist in en tegen die smart de heerlijke inwerking van de genade Gods op 's menschen zielskracht moet uitblinken. als

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen