Practijk der godzaligheid - pagina 25

17 Zie, gelijk de grootvorst van Europa's stroomen, naar Borger den Kijn noemde, wel waarlijk en wezenlijk één machtige, één majestueuze rivier is, maar nochtans in allerlei beekjes en riviertjes gedeeld en gesplitst van der Alpen top afdaalt, om eerst in haar verder verloop haar eenheid te openbaren, zoo ook is het met de kerk van onzen Heere. Ze is één; één machtige, majestueuze geestelijke schepping; doch die eenheid vindt ze eerst als ze in haar eigene, he melsche bedding instroomt. Hier daarentegen op aarde, waar ze uit druppelen straaltjes, uit straaltjes beekjes, uit beekjes stroompjes en zoo eerst rivieren vormt, moet ze wel uit verschillende hoeken, hier langs deze, ginds langs gene helling, komen aanhuppelen, om eerst bij haar

ingang in het eeuwige en onzienlijke die machtige armen te vormen, die straks zich ineenstrengelen tot het ééne en prachtige, goddelijke geheel.

Laat u dus door die opgeschroefde éénheidsidealen nooit van de Op aarde moet er onderscheid en verschil zijn, naarmate het Gode belieft aan de ééne groep meer licht dan aan de andere te schenken, naar gelang de ééne groep er meer dan de andere op aan is gelegd, om deze of gene zijde van de waarheid in zich op te nemen en te weerkaatsen; en niet minder naar dat eindeloos verschil van mensch en mensch, hetwelk God de Heere in rassen, en volken, en natiën, door klimaat en historisch verleden en aanleg geschapen heeft. Zorg gij maar dat uw kerk op aarde zuiver blijft, d. i. trouw aan haar hemelsche roeping; maak lucht, waar het dompig om te stikken zou worden, door alles saam te houden en prent het u diep in, dat niets in Jezus' schatting gevloekter is, dan hypocrisie en geestelijke wijs brengen.

;

valschheid.

Spreekt het nu vanzelf, dat elk jagen naar valsche eenheid op niets anders ooit uitliep en op niets anders ooit uitloopen kan, dan op een zich plooien naar wat men niet meent en een verzwijgen van wat men wel meent, zie dan ook in, dat „eenheid op aarde" gelijk staat met een stelselmatig voeden van onoprechtheid en schijnheiligheid, en vraag u zelven af, of ooit een kerkbegrip waarachtig en door God gewild kan zijn, dat in stee van het heilige te dienen, dienstbaar wordt aan het rijk van Satan. Voor deze bedeeling sta dus de actieve kant van het bij een vergaderen wel terdege op den voorgrond, de „vergadering" is daar boven, en wat hier reeds op aarde van die vergadering gezien wordt is hoogstens voorbeeldend en in kiem. Toch versta men ook dien actieven kant van het bij een vergaderen niet verkeerd. Er zijn ook te allen tijde ernstige Christenen geweest, die het bij een vergaderen opvatten in den zin van den schelpzoeker, die schoone schelpen bijeenleest in zijn korf. Hen bedoelen we, die bijna uitsluitend vragen: hoe krijg ik iemand die er nog buitenstaat er in? maar is hij er eenmaal in, zich dan ook voorts niet verder

VI

2

.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen