Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Practijk der godzaligheid - pagina 239

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Practijk der godzaligheid - pagina 239

3 minuten leestijd

231 volksrampen, bij de uitbreking van verkeerdheden in de Kerk, de beroeping van een predikant, werd zelfs een algemeen

Bij

ook

bij

vasten uitgescbreven.

Van den naam „bededag"

bijvoeging vast- en bededagen nog op ieders lippen meê saam. bijna zoo ver gekomen, dat op hoogst enkele Thans daarentegen is bet het vasten meer uit eigen beoefening uitzonderingen na niemand meer heugt, dat hij 't zijn vader of moeder niemand kent; het bijna niemand het denkde benardste oogenblikken zelfs in zag doen; en voetspoor onzer vaderen tot een vast- en weer op 't beeld invalt, om gewoel, onze toevlucht te nemen. van tot kerkelijk bededag, in stee twist onder gereformeerden een de broeoudste kerk der Als in de van heilige Avondmaal men de bediening het schortte uitbrak, deren des Heeren op totdat de broederen weer verzoend waren en hield inmiddels vast- en bededagen als middel ter verootmoediging. Thans kibbelt men voort over de vraag aan wie de schuld ligt, en is

de

onafscbeidelijk; ze vloeit er

onverzoend zijns weegs, onverzoend soms zelfs zijn weg des Heeren. Staat onze aan het vasten ontwende tijd daarom geestelijk zooveel hooger dan die onzer vaderen, die het vasten nog beoefenden? voorts

gaat

naar de

tafel

Wat

oordeelden onze vaderen er van? Ziehier Calvijns oordeel: heilig en behoorlijk vasten heeft drie einden: want wij gebruiken het om ons vleesch te temmen en te kastijden, opdat het niet te dartel zij, of om bekwamer tot gebeden en heilige gedachten te zijn, of opdat het zij een getuigenis onzer vernedering voor God, als wij willen onze schuld voor God belijden. Het eerste einde heeft zelden plaats in eenen algemeenen vastendag, omdat aller menschen lichamen niet eenszins gesteld zijn, daarom betaamt het beter sommiger menschen vasten. Het tweede einde dient allen in het gemeen en ook eenen iegelijken bizonder: want het is zoowel der gansche gemeente noodig, dat zij zichzelve tot gebeden bereide, als een iegelijk

„Een

geloovige.

„En het derde God een volk

ook desgelijks: want het geschiedt somtijds krijg of pest, of eenige ellende, In zulke algemeene straf moet het gansche volk zijn schuld bekennen. En is het dat de hand des Heeren iemand bizonder slaat, die moet ditzelve dat

einde

slaat

met

of met zijn huisgezin doen. Dit is voornamelijk gelegen in de gezindheid des harten. Want als de geest en het hart gezind is gelijk het betaamt, zoo kan het nauwelijks wezen zonder een uitwendig ge-

alleen

tuigenis te geven

:

en

dit

dan allermeest,

als het geschiedt tot

gemeene

opdat zij, al hun zonde openbaarlij k belijdende, Gode den lof der rechtvaardigheid geven en elkander onderling een iegelijk door stichting,

zijn

exempel vermanen."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1909

Abraham Kuyper Collection | 272 Pagina's

Practijk der godzaligheid - pagina 239

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1909

Abraham Kuyper Collection | 272 Pagina's