Honig uit den rotssteen - pagina 108

94

Of ook

ethisch

te

bewerken

en

van nieuw heiliger leven

te

door-

dringen. Neen, maar voor alle dingen komt bij God en dus ook bij het schepsel, dat met den levenden God te doen krijgt, de vraag naar het recht. Naar het recht. Want God de Heere is een zich zelf bewuste God, die Aveet wat Hij wil, en dus zijn wil en zijn leven in ordinantiën, en geboden en inzettingen heeft vastgesteld, en lijnen heeft getrokken door heel de schepping en elks perk en maat heeft gesteld, en aan alle creaturen verordend heeft een wijs waarop ze Hem zouden dienen en voor

Hem

bestaan.

Ware God de Heere een onbewust

goddelijk Wezen, zonder wil en dan zou het ons genoeg zijn, nieuw leven uit Hem te ontvangen en genezen te worden van onze wonden. Maar nu in God alles bewuste wil is en dus alles werkt naar zijn ordinantiën, nu is er een recht d. w. z. een regel, die bepaalt wat Gode van zijn creatuur toekomt, en nu moet dat recht er ook even zeker en gewisselijk komen, als de ster aan komt wentelen op de haar van God gestelde baan.

dus

zonder

gebod,

Dat recht is voor God dan ook onvervreemdbaar. Zoo ver strekt Hij de heerschappij van dat recht zelfs uit, dat Hij het ook tegenover !Satan eerbiedigt, ook tegenover de gevallen engelen en ook tegenover

hen die verloren willen gaan. God mag en wil, omdat Hij God is, niet door zijn meerdere macht het winnen, maar wil alleen overwinnen door en naar recht. En daarin, daarin nu ligt ook voor de verklaring van Jezus' lijden de eenig afdoende sleutel. In die wereld waar Jezus ingaat, bestaat een recht. Een vervalscht, een verwrongen recht, het zij zoo. Maar dan toch altijd nog een recht, dat een eigen huis heeft, dat zijn eigen pleitbezorgers bezit, en waarin de diepgezonkene wereld een ophouding van haar eere behield.

de

En nu wil en nu zal Jezus voorzeker die wereld buit maken en hem gegevenen van den Vader voor zich winnen, maar ook uaar

den aardschen regel, moet dat naar het recht gaan. Nu had God de Heere het zoo geleid, dat er bij alle volken wel eenig recht bestond, maar dat er toch slechts één volk was, waarbij dat recht tot een grootsche, zuiverder ontwikkeling was gekomen. En dat volk nu waren niet de Joden, maar de Romeinen. Een veroordeeling naar der Joden recht had dus niets gegeven. Israël was een van God gegeven recht, en een daaruit door Bij

meuscheu

afgeleide rechtsinstelling.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen