Dat de genade particulier is - pagina 149

:

139 niet gevallen mensch, in gelijke mate krachhelderder en sterker moet gesproken hebben, als zijn stand hoog verheven was boven de zedelijke ellende waarin nu de zondaar neder-

nog recht-staanden, nog tiger,

ligt?

Men houde

dus

toch

eens

eindelijk

op,

om

op

Adam

een voor-

den boozen overtreder bijna tot een martelaar en den heiligen God tot een hoogst wreed en onbarmhartig late dan toch eens af van het toepassen op Genesis' wezen maakt eerste kapittelen van de onheilige theorie, waarmede de Victor Hugo's en Dumassen, de galeiboeven en hoeren in interessante, beklagenswaardige martelaars en slachtott'ers hebben omgetooverd en biede toch eindelijk eens weerstand aan dat onheilig streven, dat er maar op uit is, om door het indragen in \ie Schrift van de grondbeginselen der stelling over te brengen, die

;

;

revolutie die gnnsche Schrift te ontzielen. Neen, Adams overtreding was wel in der waarheid het schandelijkst

gruwelstuk, dat ooit begaan is; de zonde bij uitnemendheid, waaruit, uit een altijd vliete^de fontein, aller zondaren zonden zijn uitge-

als

vloeid

omdat

en

;

onder allen Adam, alleen zonder zondaar te zijn, van alle boosheid die in het onheilig wezen

zondigde, het inbegrip der zonde besloten ligt.

Wat

heeft

nu God de Heere tegenover

dit

stuk van hoovaardij ge-

daan ?

God had deze gansche menschheid, deze gansche wereld, dit gansche samenstel der dingen op staanden voet kunnen verdoen, verdelgen en vernietigen, niet waar, om terstond daarna een nieuwe menschheid, een nieuwe aarde, en een nieuw samenstel der dingen tot aanzijn te roepen.

Het geval Gelijk

staat gelijk

men

weet,

met wat aan

Israël in

de woestijn overkwam.

heeft eerst Israël typisch en daarna Christus in

de werkelijkheid alles over moeten doen wat den mensch in het parawas opgelegd. Op volkomen goeden grond mogen we dus Israëls val in de

dijs

woestijn in vergelijking brengen met 's menschen val in het paradijs. En wat lezen we nu, dat de Heere na Israëls val over dat schuldig Israël tot

Mozes

zei?

Exodus 32 7 en v.v. „Toen sprak de Heere tot Mozes Ga heen, klim af van den berg, want uw volk, Israël, heeft het verdorven en ze zijn haastelijk afgeweken van den weg dien Ik hun geboden had. Zoo heb Ik dit volk gezien en zie het is een hardnekkig volk. En nu laat Mij toe, dat mijn toorn tegen dit volk ontsteke en ze vertere !" Waaraan dan onGij

leest het in

:

:

middellijk

het grootsche en majestueuze denkbeeld wordt toegevoegd:

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen