De leer der Verbonden - pagina 235

aas op. In het Grieksch staat daar letterlijk hetzelfde als in het Doopsbevel. En wat lezen we daar? „Waar twee of drie in mijnen naam te zamen zijn, daar hen ik in hun midden.'" Wat is nu gelie

—

samen

zijn in Jezus'

naam?

Is dit:

Hem

belijden? Stellig niet. Belijden is tegenover derden. Is dit: op zijn hevel? Even stellig neen. Het meest vrije samenkomen in Jezus' naam is bedoeld. Dan wellicht: om van Hem te spreken? Ook dit niet. Men kan in Jezus' naam samen zijn, ook al vloeit geen woord van onze lippen. Neen, in Jezus' naam saamgevoerd zijn ^), gelijk er letterlijk staat, beteekent: „Waar twee of drie, elk van uit zijn levenssfeer, overgebracht worden in mijnen naam, zoodat ze nu ook in mijnen naam zijn, daar ben Ik in hun midden." Men behoeft overigens Paulus' brieven

op

om om

deze altijd weerkeerende beteekenis van: het strijd bevestigd te zien. Toch sluit dit de tweede beteekenis niet uit. Men wordt in die nieuwe levenssfeer overgebracht, niet door eigen initiatief, maar door de geestelijke trekking, die in Woord en Geest van die levenssfeer uitgaat en ten leste onweerstaanbaar blijkt. Zeer zeker ligt in Jezus' woord dus ook het denkbeeld opgesloten, dat de machtsvolheid tot deze daad van den Drieëenige uitgaat en men gedoopt wordt op last, op autoriteit en gezag van „Vader, Zoon en Geest." Het Hebreeuwsche taaieigen -), dat zijn aderen ook door het Grieksch des Nieuwen Testaments heeft gevlochten, laat deze opvatting alleszins toe. Eindelijk dient ook op de derde beteekenis gelet: Eenmaal op dat nieuwe levensterrein overgezet, is men tot belijdenis van „Vader, Zoon en Geest" geroepen. Niet alsof dit in de bewoordingen zelve lag uitgedrukt. Dit ontkennen we ten stelligste. Maar staat het eenmaal vast, dat de kennisse Gods nooit tot den zondaar komt, zonder den eisch met zich te brengen, dat hij den aldus gekenden God eeren, aanbidden en belijden zal, dan is het onmogelijk, in die sfeer van Godskennis te worden overgezet, zonder dat de gehoudenheid tot die belijdenis vanzelf gegeven is. We weten wat men tegen deze uitlegging inbrengen zal en ingebracht heeft. Men zal vragen: „Wat is dan nu in Matth. 38 19 gegeven? Het bevel om de volkeren tot den Drieëenige te brengen, of de instelling van het Sacrament, waardoor deze toebrenging wordt slechts

ziJ7i

te slaan,

in Christus als

—

:

^) De Hebreeuwsche vertaling zou zyn: «irnpn miT TSn* 2Kn ^Z*2 DniX ib^C* Dit au'^ nu kan beide beteekenen: l". dompelen, doopen in den naam, en 2*^ bekleed met de autoriteit van Vader, Zoon en Geest. Zie van het eerste een voorbeeld Gen. 37 31 „en zij doopten den rok in het bloed" (m3), en van het andere 1 Sam. 17 45 „ik kom tot u in den naam van den Heere der heirscharen" Qi:'3). Wyl de woorden door Jezus niet in het Grieksch, maar in het Arameensch gesproken zyn, dient hierop gelet. :

:

:

:

2) De woorden: „in den naam" kunnen in het Latyn op twee wyzen overgezet: „in nomen," beteokent een bnveging naar den naam, „in nomine", een ruste in den

naam.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen