Honig uit den rotssteen - pagina 31

!

!

17 het daar alleen op aankomt, o, gewisselijk, dan vindt ge vooral onder die van Gods Woord afzwerven, die „zoekers van waarheid" in

hen

gansche menigten.

Maar

is het dat niet ; is „waarheid zoeken" eigenlijk en in den grond anders dan iemand zoeken die ons de waarheid, ons de waarheid aangaande ons zelvm zegt; d. w. z. de waarheid niet zooals hij over ons denkt, maar zooals de waarheid over ons, naar luid van Gods Woord, is; o, mijn lezer, valt er dan niet bijna iedereen buiten? Er niet al te boos en driftig over worden, als men ons de waarheid zegt; er iemand niet om van ons afstooten; soms nog wel, metonderdrukten tegenzin naar hem luisteren willen; en als we eindelijk geen tegenredenen meer hebben, ons half onwillig gewonnen en hém gelijk geven, o, zeer zeker, dat kunt ook gij, ook al doet ge

niet

nog maar zelden. Maar iemand die ons de waarheid

het

zegt,

op den

man

af,

persoonlijk

de waarheid zegt, en ons zoo voor God nederlegt, dat we weg zijn, zoo iemand zelf zoeken; de slippen van zijn kleed aangrijpen; hem bidden dat hij toch niets verzwijge; en als hij ons wondt, die hand die ons sloeg kussen en zegenen die ons afwierp van den toren onzer zeg zelf, wie is daartoe bekwaam, wie doet dat, wie hoogheid; heeft daar lust aan? Of ziet ge dan niets, en merkt ge dan niets van al die vleiers, die ieder lokt, en al die schoonpraters, die gezocht zijn? Merkt ge dan niets van die vervalschingen van de waarheid Gods,

—

om den mensch maar van

vrij

te

laten xiitgaan?

met de consciëntie, van al dat halveeren, van dat alles „betrekkelijk" maken, van dat vergoelijken? Ja, moet het u dan nog gezegd, dat al die vijandschap tegen het Woord niets ter wereld anders is dan een kwaadaardig pogen om aan het zedelijk oordeel van dat Woord te ontkomen ? Enkel dit dat de mensch niet velen kan, elat dut Woord hem de waarheid ser/^j^ Of is er bij ons dan meer hoop op onze kinderen? Op het tweede Niets

al

dat spelen

:

geslacht?

Op

die

na ons komen?

Te Jeruzalem waren de ouders nog orthodox in de leer, d. w. z. ze hielden zich nog aan den Drieëenigen God (vs. 2), maar omdat ér geen waarheid in de ouders was geweest, weken de kinderen nog verder af en eindigden met de loochening dat God God was en gingen het pad op van slechter leven.

En nu? ook nu niet de ouden van dagen nog zoowat vasthoudend aan „overgeleverde van de vaderen" terwijl de kinderen ook dat schieten laten, en zeggen dat zij oprecht moeten zijn, en om oprecht te zijn, er maar voor uit moeten komen, dat ze niets gelooven o. De toestand is schrikkelijk Zijn

het

II

2

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen