Heils termen - pagina 118

108

Hope

der Vaderen en Israëls Yerwachting, toen eindelijk in de voltij den de onzondige menscli, verwekt door den Heiligen der heid Geest, werkelijk uit Maria's schoot geboren werd, toen werd voor Hem een eisch, wat voor elk ander een verfoeiing en vloek ware geweest, toen was Hij het van zelf aangewezene, het van God bestemde offer, en werd het dierenbloed op Sion's brandaltaar door het vergieten van zijn dierbaar

menschenbloed

teruggezet.

de Offerande? Immers een in zich zelf onschuldig wezen, waarop de zonde van Israël gelegd was. Yan den schuldige was de schuld dus afgenomen. Hij ging vrij uit. En waar was nu zijn zonde? Ze lag daar in den Tempel, te midden van het heilige des Heeren, gelegd op een onschuldig wezen. Natuurlijk daar kon ze niet blijven. Daar in dien Tempel was het goddelijke; de zonde des Israëwas dus een vermenging van het- zondige liets in dien Tempel

Wat was dus

goddelijke. Die vermenging moest terstond weggenomen. die vermenging doen ophouden? Door ze weer uit den Tempel naar het volk te dragen? Immers neen, want juist de wegneming der zonde uit het volk was doel. Slechts één weg bleef dus over, zou de vermenging ophouden, en dat ééne middel was, vernietiging van het zondige. Niet in Jeruzalem, maar in den Dood was dus de uitweg, waarlangs het zondige moest worden afgevoerd, om het te scheiden van het goddelijke des Heeren in zijn tempel. Yan daar de eisch dat het offerdier, waarop de zonde gelegd, en dat dus met de zonde vereenzelvigd was, in het bloed, dat is in den zetel des levens, zou worden aangegrepen, en na gedood te zijn, in het vuur zou worden verbrand. Dit nu wordt heiligen in de Schrift genoemd, omdat in dit offer feitelijk niets anders plaats heeft, dan een afscheiding van het zondige en het goddelijke, hier, door het kwade van het goede weg te nemen. met

dit

Hoe kon men

Beide denkbeelden van heiligen zijn dus in het offer vereenigd. Israëliet, die het offer brengt wordt geheiligd, wijl zijn persoon die eerst met de schuld vermengd was, door het offer van die schuld wordt afgescheiden, dus door het goede af te zonderen van het kwade. En omgekeerd, het offerdier zelf wordt evenzeer ge-

De

heiligd, wijl het eerst, in den Tempel gedragen, met het Heilige vermengd was, en nu door den dood van dat goddelijke wordt afgezonderd, dus door het kwade weg te nemen uit het goede. Hiermee is het woord van Jezus: „Ik heilig Mij zclven voor hen"

Wat in Jezus geheiligd en geofferd wordt, is niet eeuwig volmaakte in Hem maar het onreine. Hoe? Lees het antwoord in 2 C'or. Y 21. „Zonde voor ons gemaakt!" Hij de Zone Gods staat voor ons als vleesch geworden en zonde voor ons gemaakt om onzentwil, met onze schuld en onzen vloek beladen. De Tempel, waarin die zonde gedragen is, is niet meer Sion's Heiligdom, van

zelf verklaard.

het

:

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen