De leer der Verbonden - pagina 96

86 de

toelichting

ervan

liever

overduidelijk,

dan niet duidelijk genoeg

te zijn.

Men

vergunne ons daarom de vraag: „Gelooft ge dat er eenmetiw bestaat?" En dan verwijst ons natuurlijk ieder naar de Avondmaalswoorden „Deze drinkbeker is het Nieuwe Testament in mijnen bloede !" alsook naar de duidelijke verklaring van den apostel, dat Jezus „van zooveel heter Verhond borg is geworden!" Hiermee verbond

:

is déze quaestie beslist. Getuigt Jezus, zegt zijn apostel: „Er is een nieuw Verbond!" dan houdt desaangaande élke twijfel op. Dit weten we dan. Intusschen, als we onzen lezers nu eens de vraag voorlegden: „Eilieve, weest eens zoo goed, en wijst mij eens de plaats in één der Evangeliën aan, waar deze nieuwe Verbondssluiting, of wilt ge deze bevestiging én vernieuA\ ing vau het Verbond der genade, plaats heeft gegrepen!" dan gelooven we toch, dat men zeer verlegen zou staan. Althans van een duidelijke uitspraak van 's menschen zij, dat ze jilsnu in dit nieuwe Verbond toestemmen, het aanvaarden en alsnu met hun hand bezegelen, of ook dat Christus dit voor hen deed, is geen spoor te ontdekken. Men doet dus zeer verkeerd en onbillijk, door te zeggen „Aan het bestaan van een paradijsverbond weiger ik geloof, tenzij ge mij in Gen. 2 en 3 het duidelijk bericht daarvan aanwijst!" Dat zou veel hebben van dien Amerikaanschen Baptist, die onlangs duizend Dollars per advertentie in de dagbladen aanbood aan een iegelijk die hem kapittel en vers zou noemen van het Bijbelboek waarin de kinderdoop vermeld stond. Dat is de Sociniaansche manier van met den Bijbel om te springen Doen wat de Socinianen deden, die de Drieëenheid loochenden, omdat er geen vers in den Bijbel was, waar het woord Drieëenheid

toch

:

stond. Platte, ongeestelijke naturen, die van de Heilige Schrift een soort dictionnaire maken, een receptenboek, een stel formules, waarin ge op het woord en op den klank af, maar hebt na te slaan, wat ge

weten

en dus gespeend zijt aan alle verdere moeite. wien het oog nog toe is, en die daarom op uw heerlijk schilderstuk wel de verfkwabben met de vingers voelen, maar niets merken van dien prachtigen lichttoon, dien ge op het doek wist te tooveren; en die evenzoo in de Heilige Schrift wel woord aan woord spellen kunnen en uitpluizen, maar niets merken van dien geestelijken lichtglans die gloort over het geheel. Welnu, van zulke menschen is het volkomen natuurlijk, dat ze, hoorende van een paradijsverbond op conditie van wetsbetrachting, eenvoudig hun concordans opslaan, zoeken naar het woord „Werkverbond", en niets dergelijks vindende, kortaf verklaren: „Dus is er niets van aan!" Of ook, indien ze iets minder plat zijn, Genesis 2 en 3 wilt,

Lieden,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen