De leer der Verbonden - pagina 105

reeds in het paradijs intreedt; en wel berekend op den toestand, waarin de

wederom intreedt in een vorm, mensch verkeerde, d. w. z. als uitgevouwen, in kiem en kern

in een bundelke gebonden, nog niet aanwezig, maar nog niet ontsloten en ontplooid. Maar dit bleef zoo niet. Het Genadeverbond zou allengs ontsloten en eindelijk geheel ontplooid worden. Vandaar dat er in dit Genadeverbond twee zeer onderscheidene bedeelingen zijn. Eerst het Genadeverbond in zijn ouden, oorspronkelijken vorm, als bedeeling der schaduwen-, en dan het Genadeverbond in zijn nieuwe of latere bedeeling door vervidling van wat in die

schaduwen lag. Deze twee bedeelingen

nu vormen het onderscheid tusschen wat Oude en Nieuwe Testament. Zoo hebben dus Oud en Nieuw Testament allebei op het Genadeverhond betrekking; vindt ge in. het Oude Testament al wat op de oudere, en in het Nieuwe Testament al wat op de nieuwere bedeeling wij

noemen

het

het Genadeverbond betrekking heeft, en vervalt dus de dwaalopinie volstrektelijk als zou het Oude Testament op het IFêrA;verbond slaan, en alleen het Nieuwe op het Genaden Qxhojidi. Daar is niets van aan. Oud en Nieuw Testament slaan beide op het ééne Genade\e,YhoTidi en het onderscheid ligt alleen in het verschil van bedeeling.

van

Hiermee is echter nog niet alles gezegd. Er moet namelijk in de Oud-Testamentische bedeeling van' het Genadeverbond nog wel ter dege ook onderscheiden tusschen Adam,

Abraham en Mozes. In die ééne bedeeling namelijk is nog weer opklimming van klaarheid tot klaarheid. Gelijk ge bij de Nieuw-Testamentische bedeeling van het Genadeverbond drie stadiën vindt: 1. Het Verbondshoofd de Christus, 3. de Apostelen, en 3. de Kerk; evenzoo nu zijn er ook drie stadiën in de bedeeling des Ouden, t. w. 1. het gevallen Verbondshoofd Adam, 2. de Patriarchen, en 3. Israël. En zoo vindt ge dan ook metterdaad een merkelijke onderscheiding in het Oud-Testamentisch Genadeverbond tusschen 1'^. het Paradijs, 2". Mamrés eikenbosschen en 3. den Sinaï. Men zou er nog de profetie, vooral op de lippen van Jesaia, ter completeering bij kunnen voegen, maar gelijk ons later blijken zal, valt deze schakeering saam met die der patriarchen. Deze indeeling nu maken niet wij, maar heeft de Heilige Schrift voor ons gemaakt. De Heilige Schrift, die zelve eerst in Oud en Nieuw Testament :

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen