Heils termen - pagina 144

134 eerst voor de kern der ziel, dan voor ons in volle werkelijkheid. Men hoore slechts, hoe Pauliis juicht: g-erechtvaardigd door het geloof, hebben wij vrede bij God en staan in de genade en roemen in de hope der heerlijkheid. Tot die genade hebben we de toeleiding door het geloof (het

Heeren,

heeft

plaats,

eindelijk

bewustzijn,

En nu komt de verziel). lijdzaamheid werkend, ons brengt tot de bevinding opengaan van de eeuwige wereld voor ons bewustzijn). En (het daarna eerst wordt uit de bevinding de hoop geboren, d. i. het zich uitstrekken der ziel naar de volle werkelijkheid van wat de ziel reeds door het geloof bezit. En is nu deze voortgang te verstaan als een voortdurend toenemen in hemel waardigheid, zoodat het besef van meerdere heiligheid grond dier hoop zou zijn? Integendeel. Ook nadat de verloste den cirkelloop des geloofs is doorgegaan, moet hij overgeplaatst

drukking,

worden naar den kern der

die,

uitgangspunt terugkeeren, en blijft de bron waar al zijn heil uit welt, „de liefde Gods, die door den Heiligen Geest in zijn hart is uitgestort." Dit is zóó waar, dat Paulus voor het „uitgestort zijn" met opzet een taalvorm bezigt, die de uitstorting als een voltooide en afgeloopen daad ons voor oogen stelt. Met het oog op den Oversten Leidsman en Yoleinder des geloofs Naar de is deze cirkelloop des geloofs boven allen twijfel verheven. meet af in kern van zijn Godmenschelijk wezen stond de Zoon van persoon op het Koninkrijk der Hemelen. Hij bracht dit in zijn eigen Hij aarde. Toch nam Hij toe „in wijsheid en genade," d. w. z., ging ook met zijn menschelijk bewustzijn in de levenssfeer van dit Koninkrijk in, en daarna eerst opent zich voor Hemde via dolorosa, die door Opstanding en Hemelvaart Hem den toegang tot de uitwendige werkelijkheid van dat eeuwig Koninkrijk ontsluit. Hieruit volgt dus, dat elke opvatting van het door lijden geheiligd worden tegen" de Schrift ingaat, die het lijden als middel beschouwt, waardoor wij een meerder iets in ons of aan ons verkrijgen zouden, dan God ons in de wedergeboorte schonk. Tegen de Schrift in gaat elke verklaring, die het door lijden geheiligd worden verstaan wil Van de kastijding der voorbereidende genade, waardoor de Heer van Het „door lijden gealle leven zielen tot de wedergeboorte brengt. heiligd worden" bedoelt den Christen, die reeds wedergeboren wierd, die reeds geroepen, die reeds ontdekt, het is een kastijden van wie zich kinderen Gods weten, een geeselen van de zonen en dochteren, aan wie de Ontfermer zijn liefde reeds heeft geopenbaard. De zoodanigen nu staan in het leven, ze staan in de genade, ze

weer

tot het

den dood in het leven, uit het rijk der duisternis overgezet in het Koninkrijk van den Zoon der liefde. Laat op het oogenblik zelf hun levensdraad worden afgesneden, ze zullen niet anders kunnen gevonden worden, dan waar ze zijn, dat is in dat Koninkrijk, als heiligen in Christus, als kinderen der Opstanding. Maar van de zijn

uit

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen