Honig uit den rotssteen - pagina 92

78 geest, met talent op talent begiftigd en in tal van opzichten broederen in kracht overtrett'end, och, dan zijt ge zelf immers nog niets anders dan een ledig glas, waar uw bezitter een keurigen, geurigen wijn eerst inschonk, om er dien daarna zelf weer uit te drinken. Dan zijt ge zelf nog niets dan een ledige porceleinkast, waar uw eigenaar een schat van met zilver gemonteerd porcelein in plaatste, opdat de bezoekers niet die kast, maar hem, den bezitter, zouden eeren. Ja, dan zijt ge zelf nog niets dan een hol schip, waar de reeder een kostbare lading in borg, om er die in gindsche haven rijke

uw

weer uit

te lossen.

in die gave uw verdienste, maar alles toebetrouwd onder een allerzwaarste verplichtixig legt; u blootstelt aan zeer groote gevaren; en u verplicht om in veel dieper zin dan andere broeders te dienot. Ge .zijt dan bij het leger een dier weinigen, die het vaandel mogen dragen, maar dan ook wel weten moet, dat men bijzonder op u mikken en het felst op w aan zal vallen. De vertrouwde dienaar bij de karavane, die, terwijl anderen slechts een stoel of tafel mogen dragen, belast zijt met het dragen van den geldbuidel, maar op wien de roover dan ook het eerst aan zal vallen, (lij hebt dan ook niets vóór, dan nieer verleiding voor uw hart; liarterwijl er en dus afinattender leven, der inspanning van kracht u geen ander rein of edel genot van gegund wordt dan de eere om meer gedragen en meer verduurd te hebben voor uw Heere! Zoo fnuikt de leer van vrije genade alle roem, hoogheid, zelfverhefhng en hoovaardij. De „aarden pot" gelijk Cats u dan betitelt, dient dan tot niets, dan om de gloeiing van het vuur te doorstaan en de keurige spijs te mogen omvatten. Maar tevens vloeit uit die leer dan ook een tegengif tegen elke „verachting" van den broeder.

Dan

goed,

is

dat

niets

u

—

;

Want immers dan Of was God dan

valt er niets te

om

verachten.

op honderd menschen er zestig te scheppen die zeer gewoon waren, dertig die een tweede plaats innamen, en slechts een tiental die Hij bijzonder versierde? En als dan die kleine man, die weinig ingeleide, die min begaafde uuiar één klein talentje ontving, is dan toch ook dat ééne talentje niet ee» En vergrijpt zich dan niet aan den Heere, wie dat ééne talent Gods talent minachten en door minachting verwerpelijk wou maken? Wat spreekt ge van „halzen en stakkers!" „Een iegelijk heeft zijne gave van God," zegt de apostel. En even dwaas als het zou zijn indien iemand die 170 Pond weegt een ander wou minachten die slechts even 150 Pond kan halen, even ongerijmd, onzinnig en schuldig is het, indien ik den latten moed heb, om ook maar eenigszius minachtend neder te zien op de „krukken en brekebeenen,^' gelijk men ze dan noemt, d. w. z. op die eenvoudigen en kleinen naar 'f

niet

vrij,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen