De leer der Verbonden - pagina 89

79 één rein mensch was, en dat na liem, tot nu toe, alle menschen een zonde voelen, die niet met en in hen begon, en onder schuld liggen, die veel verder strekt dan hun eigen begane slechtheden!"

nu hierbij vast, dat schuld niet buiten den wil omgaat schuld tegen de Wet Gods is; vast ook dat God onze persoonlijke Schepper, de Schepper ook van onze personen is; en vast almede dat Hij als de Heilige en Eechtvaardige ons zoomin zondig kon scheppen, als verdoemen kan om een schuld die ons niet dan willen we met al den ernste die ons in zoo heilige aangaat, materie voegt, toch aan onze tegenstanders gevraagd hebben, én hoe zij zich hier uitredden zonder Werkverbond, én of niet de aanneming en belijdenis van zulk een verbond het schoonst en zuiverst al de hier voorkomende verschijnselen verklaart en de zich opdoende moeilijkheden uit den weg neemt. Immers, is zulk een Verbond der werken metterdaad door God Drieëenig met Adam, onzer aller stamvader, gesloten, dan winnen we niets minder dan het volgende: 1. dat het verband waarin wij persoonlijk tot dien stamvader staan, ophoudt een bloot stoffelijk verband van het bloed te zijn, en verheven wordt tot een geestelijk verband van zedelijke natuur en het

Slaat

maar

altijd

—

strekking.

Een Dat

natie staat veel lager

dat

gen,

men saam

dan een volk. Een natie wil alleen zegafkomst gemeen heeft; zonder meer.

eenzelfde

op het bloed; op het vleesch; op het lichaam; dus op het van het leven. Maar heb ik met een volk te doen, dan is het zedelijke, hoogere leven van deze menschengroep reeds tot uiting gekomen. Dan is er onder hen een wet; een besef van zedelijke aanhoorigheid; een staan voor en met elkander; onderlinge verantwoordelijkheid; voor elkaar en voor het geheel. Nu is een volk niets anders dan een natie, in verbondsbetrekking ziet

lag<'re

tegenover derden. En brengt ge dit nu over van een enkele natie op alle natiën saêtn, dan vindt ge dus, dat de menschheid, het menschelijk geslacht enz. u de gezamenlijke menschen nog slechts in onderlinge bloedgemeenschap voorstelt. Alleen in zooverre één als ze van éénen stamvader afstammen. Eén naar het bloed en dus één naar het o/«bewust leven. Maar met een eenheid, nog omgaande buiten den wil. Poog ik nu daarentegen ook bij „die heele menschheid" te doen, wat ik bij een natie doen moet om ze mij als een volk te denken, en neem ik dus ook „die geheele menschheid" verbondsgewijs tegenover derde^ dan spreekt het vanzelf, dat de geheele menschheid niet anders dan tegenover God kan genomen worden. En zoo volgt dan, dat de menschheid, het menschelijk geslacht of hoe ge de gezamenlijke menschen noemen wilt, in de hoogere saamvatting van hun zedelijk leven niet kunnen optreden dan als saamgevat in een „Verbond met God." Het

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen