Heils termen - pagina 88

78

genade

en

misverstaan,

als

„de

de waarheid is door Jezus Christus geworden," ware hiermee slechts de uitwendige prediking van

Woord bedoeld. De betuiging, die Woord is in Hem vleesch geworden,"

onmiddellijk voorafgaat: „Het de mogelijkheid van zulk eene oppervlakkige verklaring volstrekt buiten, en het feit dat Jezus zelf spreekt van dezulken „die de waarheid doen," bewijst te overtuigend, dat men hierbij aan een wezenlijke kracht te denken heeft, om plaats voor ernstigen twijfel te laten. Ook ons is derhalve zijn

sluit zelfs

„waarheid der Opstanding," niet de erkenning van 's menschen zijde, dat de Heere werkelijk opgestaan is, maar veeleer de uitnemende kracht die van Gods zijde in Christus' verrijzenis gewrocht is, of wil men, de heilige wezenheid, die zich in Jezus' opstanding openbaart. Deze heerlijkheid nu is den Christen in dit aardsche leven nog slechts voorwerp des geloofs. Het aanschouwen kan in dit lichaam der zonde nog niet komen. Veeleer dreigt én dat „vernederd lichaam," én de diepte der verbrijzeling, waardoor de Heilige Geest hem telkens heenleidt, én niet minder eindelijk het lijden, dat hij om Christus wil- in deze wereld verduurt, hem het geloof aan die heerlijkheid te ontnemen. Daarom gaf de Heere hem tot sterking van dit bedreigd geloof het Teeken van zijn Heilige Sacramenten, die hem dus op die heerlijkheid Avijzen moeten, maar, juist om den geloofsstand waarin hij nog verkeert, hem die wijzen moeten in de diepte van het kruis. Dat er nu werkelijk een nauwe samenhang tusschen Sacrament en Opstanding bestaat, blijkt uit de Schrift ten duidelijkste. Voor zooveel den Doop betreft, verwijzen we daartoe naar wat Petrus in zijn eersten Zendbrief schrijft, in het 21e vers van het derde hoofdstuk. Daar toch lezen we dit: „Waarvan het tegenbeeld, de Doop, ons nu ook behoudt, niet die eene aflegging is der vuiligheid des lichaams, maar die een vraag is van een goed geweten naar God, door de opstanding van Jezus Christus." We mogen hierbij thans natuurlijk niet afdalen in de uitlegging van deze hoogst ingewikkelde woorden, en wijzen er dus slechts op, dat de Doop hier zoo onomwonden van de Opstanding des Heeren afhankelijk wordt gemaakt, dat reeds dit enkele woord van Petrus toereikend zou zijn, om ons beweren te staven. Slechts ter verduidelijking voegen we er bij, dat Petrus onmiddellijk op dit vers een verwijzing naar de alles bedwingende macht van den verhoogden Heiland laat volgen, „die opgevaren is ten hemel, en wien alle engelen en machten en krachten onderdanig zijn gemaakt;" waaruit dus volgt dat Petrus den samenhang tusschen Doop en Opstanding hierin zoekt, dat de kracht, die in den Doop werkt, eerst door de opstanding des Heeren machtig is geworden. Even nauw is de samenhang, dien Paulus tusschen Doop en Opstanding stelt, waar hij schrijft: „Wij zijn dan met Hem begraven door den Doop in den dood, opdat, gel ijker wijs Christus uit de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen