Dat de genade particulier is - pagina 69

59

de

Gods voor allen gestorven is, leeren wel terdege dat de Gods om allen te zaligen in het besluit zelf is opgenomen. Er zou dan besloten zijn, met ware intentie om den Christus voor intentie

intentie

personen zonder onderscheid te laten sterven, en tevens in precies besluit óók besloten zijn, dat de vrucht van Christus' dood slechts aan een deel ten goede zou komen. Wil en besluit staan hier dus niet tegenover elkander, maar het is alleen en uitsluitend de vraag: of men in één en hetzelfde besluit tegelijk de „wetenschap" stellen kan: het gebeurt zekerlijk niet! en desniettemin, niet den vagen wensch, neen, maar „de vaste intentie," alle

hetzelfde

om het toch te doen. En dat nu weerspreekt niet

aangenomen. Dat

is

zichzelf.

Dat

is

niet aan te

nemen en mag

wartaal.

God kan zeer zeker wonZie reeds Yoetius zei, zoo naar waarheid ^ deren doen, maar daarom kan God toch nooit maken, dat 2 X ^ zij, of dat het zwarte te gelijker tijd wit blijke, of ook dat ja op hetzelfde oogenblik ook neen is. En hij komt zeer ernstig op tegen de weeke zielen, die dit voorbij ziende, den eerbied voor het Goddelijk Wezen te na komen. En zoo ook zou men hier, door „in één zelfde besluit" ja en neen tegelijk te stellen, Gode metterdaad iets ongerijmds toedichten, wat met alle kracht dient weerstaan. :

=

Ja schier met alle eigenschappen Gods, die door de Heilige Schrift ons aan het goddelijk Wezen getoond worden, komt deze leer der algemeene genade in botsing. B. v. om slechts iets te noemen, met zijn ongekreukte en onkreukbare rechtvaardigheid. Dit toch zal wel ieder toestemmen, dat niets op meer in het oog loopende wijze elk denkbeeld van gerechtigheid weerspreekt, dan dat ge den slaaf, voor wien de losprijs betaald is, desniettemin weigert vrij

te laten uitgaan.

En

Jezus, gelijk men voorgeeft, het rantsoen, den lospersonen voldaan en betaald, en erkennen de voorstanders van het Universalisme desniettegenstaande zelven, dat, ja, laat ons het maar in diepe smarte erkennen, dat de meesten in hun zonde sterven, hoe zult ge dan nog de rechtvaardigheid van een God staande houden, die dan eerst den losprijs voor de verlorenen zich betalen liet, en hun desniettemin, als ware dit niet betaald, de zonde prijs

toch,

voor

heeft

alle

toerekent ? Maar toch we treden daarin voorshands niet dieper. Dat toch en zooveel meer komt te zijner plaatse vanzelf ter sprake. Voor ditmaal zij het genoeg te hebben aangetoond, dat de leer der algemeene genade of in God de gedachte stelt, dat er nog een macht

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen