Heils termen - pagina 265

;

255

den

uitgang

te Jeruzalem zoo sterk geprikkeld? Was het niet juist dat in zijn binnenste telkens de vraag oprees, waarom een, wien zoo heerlijke wondermacht verleend was, dien zoo wondere heerlijkheid beschenen had, en die het dus zoo geheel anders

das-door,

voor

zichzelven

noten

nemen

kon,

die

macht ongebruikt, die heerlijkheid ouge-

en zich willig onderwierp aan de smart? Slechts hierdoor bedenking tot zwijgen worden gebracht, dat van achteren uit de feiten zei ven bleek, dat de weg, die schijnbaar tot machteloosheid en versmading leidde, inderdaad den toegang geopend had tot nog veel hooger machtsbetoon en o vergelij keiijk hooger eere. Dat nu toonde Jezus' opstanding.

kon

liet,

deze^

Met

dit feit voor oogen, vielen zelfs een Petrus de schellen af. Hij

was misleid, zijn blik had gefaald, zijn inzicht was door en door onwaar geweest. Stel eens, het ware hem gelukt, nog op Thabor den Heere voor zijne denkbeelden te winnen, en immers het zou verre van winste, veeleer een onherstelbaar verlies in macht en eere voor zijn Meester zijn geweest. Zie, in Jezus' opstanding openbaart zich een macht, waarbij de macht der vroegere wonderen nauw gerekend wordt hier in deu verrezen Levens vorst blinkt een eere en heerlijkheid' waarbij zelfs de glans van Thabor verflauwt. Eerst de verrijzenis ten derde dage zou dus de keuze van Thabor rechtvaardigen, eerst het geopend graf de beteekenis van Thabor voor het zielsoog der jongeren ontsluiten, eerst Thabor, zoo ge wilt, zou het goddelijk „Amen" in het leven, in de werkelijkheid der feiten zelve zijn, waardoor de diepe zin van het: „Hoort in zichtbare teekenen werd vertolkt."

HemT

Zoo bedenkelijk, zoo gevaarlijk als de openbaring van Thabor vóór kruis zou zijn geweest, zoo gewenscht, zoo volkomen tijdig zou ze na Jezus' verrijzen zijn. Dan immers zou Thabor zelf de vrijwilligheid van Jezus' lijden op het schitterendst openbaren, om op Golgotha's offerande het ongeschonden merk der eeuwige Liefde te drukken, en voor de Gemeente aller eeuwen zou het karakter van Jezus' opstanding onuitwischbaar beteekend zijn als het ingaan in (Je poorte der heerlijkheid, door den uitganc/ die te Jeruzalem is Yolhrsicht het

Onze taak

is hiermee afgesponnen. Er blijft thans geen enkele trek gewijd verhaal over, die in onze beschouwing niet is opgenomen, en door het licht, waarin we het höofdfeit waarnamen, met

in

het

ongedwongen werd verklaard. Eeeds nu zouden we deze artikelenreeks dus kunnen sluiten. Gedachtig echter aan het woord, dat „alle Schrift o-egeven

opdat wij vertroosting en lijdzaamheid hebben zouden" wiUen in een laatst artikel als met den vinger aanwijzen, hoezeer de „Verheerlijking op den Berg," die anders voor practische bewerkinozoo arm scheen, naar Calvijn's opvatting in rijkdom van bestierino- en * vertroosting bij geen enkel feit uit Jezus' leven achterstaat. is

we nog

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen