Practijk der godzaligheid - pagina 113

105 dragen. Ja, zelfs al wil ze u deswege het hoofd afslaan, of „met den viere verbranden," dan hebt ge dat te laten geworden, en ziende op de kroon die u wacht, de eeuwigheid in te gaan.

Geenszins

echter

als

ware

élk

gewapend

verzet

hiermee in élk

geval uitgesloten. Veeleer hielden onze vaderen in hun glorierijke worsteling steeds déze vier staande: Vooreerst, dat niet elke overheid absoluut gezag had; dat in vele landen en volken het gezag der overheid gebonden was door eeden en getemperd door de nawerking van het verleden in vrijheden en privilegiën; en dat even deswege een overheid die deze vrijheden brak, deze privilegiën verscheurde en met deze eeden den spot dreef, zichzelve als overheid onttroonde en even deswege „vreemd tiran" werd. Ten tweede, dat er, gelijk in andere landen, zoo ook hier rechtens volkshoofden waren aangewezen, om 's volks vrijheden tegen de overheid te verdedigen, en dat alsnu de trouwbreuk der overheid hen niet

om voor dat volksrecht op te komen ontsloeg. Ten derde, dat een volk, 't welk ziet dat gehuurd volk van buiten het komt uitmoorden, tegen deze vreemde macht weerstand mag bieden. van dien plicht

En

dat de barbaarsche wreedaardigheid onder een vrij zóó ver kan gaan, dat zelfs een deel van het land of ook een enkele door God wordt aangedreven, om zulk een tirannie te weerstaan. Vooral Herman Witsius, de zachtmoedige godgeleerde, lei dit ingewikkeld en teeder punt in zijn practicale godgeleerdheid zeer

volk

ten

vierde,

zelfs

voorzichtig en principieel uit.

Let men dan ook op de houding der gereformeerden in Zwitserland, van de Hugenoten in Frankrijk, van de Covenanters in Schotland en van de Geuzen in Zuid- en Noord-Nederland, dan blijft er ook wel geen twijfel over, of ze zijn van oordeel geweest, dat God de Heere hen opriep, om met het zwaard in de hand tegen de vijanden Gods strijd te voeren, en niet één onzer staatslieden of godgeleerden van

naam Op

heeft dit ooit principieel afgekeurd.

punt zou het dus overbodig zijn nog nader de Schrift te toetsen. Wat anderen goed en degelijk deden, doet een verstandige van zin niet nogmaals over. En zoo staat het dan voor ons vast, dat voor hetgeen aangaat de moeite die ons van menschen aankomt, alle lijdelijkheid, en alle stilzitten ten duidelijkste weersproken wordt, zoowel door wat de vaderen op grond der Schrift tegen de dooperschen over den oorlog leerden, alsook door wat die vroede, vrome vaderen zelven, met dat Woord in de hand, tegen Spanje deden, om een plaats op deze erve te bereiden voor de kerke Gods. dit

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen