Het heil ons toekomende - pagina 36

;

26 tot ernst. Niet dagelijks, meest slechts wekelijks gaat men naar het bedehuis op. Niet alzoo in ons hiiiselijk leven. Daar leven we bij den dag. En elke dag brengt ons een zes- a achttal gelegenheden, waarbij het gebed den Christen als regel geldt. Hij bidt bij zijn ontwaken en eer hij insluimert, en evenzoo opent en sluit hij elk der drie samenkomsten om den huiselijken disch met aanroeping van den Naam des Heeren. Wat veelheid des gebeds, en uit even dezelfde oorzaak wat dreigend gevaar tot gebedsontwijding! Voeg daarbij de ongewijde stemming van den levenskring, waarin men tot zulk bidden vaak geroepen wordt. Midden uit zijn arbeid; even het gesprek gestaakt, om het na het Amen weer op te vatten de gejaagdheid des levens nopend tot haast en ijle; drang om even tusschen het luiden der schel een oogenblik voor het bidden waar te nemen; aller hoofd en hart vaak met vooruitberekening van den de kinderkens in hun onwetendheid straks wachtenden plicht vervuld zeg zelf, is het niet door gelach of gegil de stilte vaak storend, of er vaak een samenspanning tegen het gezin in het gezin is, om het verheflen des harten tot God te beletten? Geen wonder dat dit „bidden aan tafel" dan ook meer dan eenig ander gebed op huiveringwekkende wijs in ijdelen vorm en onheilige gewoontewet ontaard is. Hetzij dat dit bidden zacht toeging, zoodat elk voor zichzelf bad, hetzij dat de vader of moeder des gezins voorging, er is bijna geen huisgezin, waar men niet weet, dat dit gebed zoo z^den bidden is, een saam bidden van allen uit behoefte van het hart. Dan maar laten is het vreugdegeroep der goddeloozen geweest, die onder den schijn van het gebed in eere te houden, er ons volk aan hebben ontwend. Waar zulk bidden zonde dreigt te worden, moet niet het geheel, maar de zonde wijken, en elk Christen-gezin moet, van dit dreigend gevaar doordrongen, met den ernst des geloofs er tegen worstelen, tot het gebed hun een macht worde en heel den gang beheersche ;

—

!

van het gezin.

Men

zie toe.

De

godsdienstige opvoeding der kinderen is de teederste. Meer nog dan in opzettelijk vermaan, moet ze in de practijk des gebed is godsdienstigen levens liggen. Maar vergeet het niet. als het vuur en menig ouderpaar koestert het niet dan zengt het heeft de kinderziel in haar teederste vezelen verwoest, door ze gestadig met een onwezenlijk gebed te zengen. Vooral tegen lang bidden dient bij het gebed aan tafel gewaakt.

Uw

:

:

,

Het hardop bidden der kleinen door moet

Ook

het

gebed der ouderen heen

oneerbiedig en zielstorend gemeden. op vergaderingen zie men toe.

stellig,

als

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen