Het heil ons toekomende - pagina 106

96

en de oordeelende,

wijl troostende

en reddende, kracht van het Heilige

Avondmaal aanvaarden, of door 't zij dan gewillige, 't zij gedwongene onthouding van het Avondmaal de opleidende en steunende zorg der Kerk zich ten goede laten komen. Alleen zij die gestadig in den engeren Avondmaalskring leefden, golden als geloovigen en hadden deel aan de rechten der Kerk. Alleen zij konden zelf de doopgeloften over hun kinderen afleggen of voor anderen als doopgetuigen optreden. Alleen zij waren verkiesbaar voor ambten der gemeente. Alleen hun werd het recht toegekend om aan de gemeentelijke verkiezingen deel te nemen. Zoozeer zelfs gold deze onderscheiding, dat het nog in de meeste Gereformeerde kerken, vooral in Schotland en Amerika, gewoonte is, de getalsterkte der gemeente niet naar het zielencijfer, maar naar het aantal der communicanten, d. i. der getrouwe Avondmaalgangers op te geven. Dat hiermee geenszins een ontwijding van het Avondmaal door lichtzinnige toetreding bedoeld was, behoeft nauwlijks herinnerd. Verre van dien waakt de Kerk veeleer door heiligen ijver, dat een iegelijk, die door gesprek of wandel zijn belijdenis weersprak, tot boete gebracht, of geweerd werd. Zoo droeg het gemeenteleven een heilig en zedelijk karakter. Men oordeelde nooit wat men niet oordeelen kan den inwendigen mensch, maar liet ook nooit ongeoordeeld, wat men wel kan oordeelen den uitwendigen mensch, gelijk hij zich in woord en daad op voor allen :

;

waarneembare wijze uitspreekt.

Hoog Twist,

hield

men

daarbij bovenal de banier

der heilige liefde.

naijver, onverzoenlijkheid gold als stellig bewijs, dat het be-

des vleesches, niet het beginsel van Christus in het hart heervoerde. Twist en tweedracht, bittere zin en onverzoenlijkheid was daarom

ginsel

schappij

onvoorwaardelijk voorwerp van censuur. Met een. dubbel doel. Allereerst

om

ontheiligd wierd

Maar

ook,

den naam des Heeren; opdat met gedoogen der gemeente.

opdat

door

Averkdadige

zijn;

Sacrament niet

tusschenbeidetreding

der

ge-

meente het kwaad zou worden weggenomen. Twist en liefdeloosheid mocht er niet zijn, en waar de wortel der bitterheid toch uitsproot, moest hij met heiligen ernst worden aangetast en M^eggenomen.

Ons ontging dit Onze gemeenten

geestelijk voorrecht.

een droeve samenbinding van onheilig getwist buur en buui;, tusschen broeder en broeder, niet zelden tusschen vrouw en kinderen, ja zelfs tusschen man en vrouw bestaan in elke gemeente soms pijnlijke verhoudingen, vaak onverzoenlijke, veeten, die in boozen hartstocht, in onedelen laster en ergerlijk getwist dag aan dag lucht zoeken.

en

liefdeloos

zijn

krakeel.

Tusschen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen