De leer der Verbonden - pagina 171

:

161 en den angst ontneemt: „Blijven jullie nu met je drieën zoolang doodstil bij moeder; dan komt vader zeker terug om je af te halen, maar schreeuwt dan niet!" En tot dat ééne kind dat hij opneemt, zegt hij: „Lieveling, wees niet bang, als je maar stil zit en !" niet gilt, zal vader er je veilig overbrengen ; lieveling wees gerust kind het en achterblijven, die kinderen de getroost, ze zijn En zoo dat al vast meegaat, en moeder, die vader begrijpt, sust en koestert de lievelingen ondertusschen en fluistert ze maar aldoor toe: „Weest nu stil en niet bang, schatteu, vader heeft gezegd, hij komt terug!"

inboezemt

Dat is een beeld uit het leven, niet waar? waar niemand iets op tegen kan hebben en dat ieder dadelijk vat. Welnu, breng dat nu eenvoudig op het Genadeverbond over, en alles zal u duidelijk worden. God de Heere kon ons wel van den eeuwigen dood redden en ons door de branding dragen, zonder een woord te spreken. Maar dan zouden wij al dien tijd in onze benauwdheid het uitgillen van angst, en er zou in den Heere onzen God hardvochtigheid en geen teedere geen ontfermend meêdoogen. doet God de Heere niet alzoo, maar als een vertroostend God spreekt Hij een woord. Neemt ons niet maar op, om ons in de branding te werpen als een stuk hout, maar zegt ons eerst: „Dit en dat ga ik met u doen, wees gij nu stille, dan kan er geen gevaar zijn; ik uw God, beloof u, dat ik u er over draag, beloof gij mij nu ook dat ge Vader vertrouwt!" En dat zeggen, zie dat is nu het Genadeverhond. Het luide toespreken van het beangste kind; het zeggen wat de Heere doen gaat; het ons inprenten dat we op zijn woord aan kunnen als op een rots; en het van ons vragen, dat we toch niet van angst zullen ineenkrimpen, maar Hem als onzen Vader vertrouwen. Zoo gaat de een dan mee, en de andere blijven nog bij moeder,

liefde wezen,

En daarom

de kerk achter. En heil der moeder, heil der kerke, die het, i. bij onder het woeden der golven, aldoor haar kinderen blijft influisteren „Lievelingen, vreest niet; Vader heeft het gezegd en zijn Verbond is onwankelbaar; gelooft toch dat uw Vader woord houdt!" d.

vn.

HET ZEDELIJK LEVEN GERED. Gij hebt mij zien.

Op den

zichzelf

vloek

V

liet

liggend

naar menschelijke wijze voor17. 1 Kron. 17

het zich denken, dat God schepsel ten leven bracht,

:

Almachtig buiten

alle

een onder Verbonds11

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen