Heils termen - pagina 218

208

Eeuwigen Vaders geteekend wordt. Naar waarheid, ook zong de dichter: „Geen liefde komt Gods liefde nader, noch is zoo groot." En wat oordeelt de Schrift zelve nu over het gebruik van dit beeld, ter kenschetsing van de liefde Gods? de

liefde

met de

Hoe

des

Schrift voor oogen,

wil ze zelve dat ge dit beeld verstaan zult? Vraagt ze u, dat ge het treffend juiste en zinrijk schoone dezer vergelijking be-

slechts

u zelve op een oorspronkelijk verband, dat tusschen de hemelsche liefde en de liefde des huwelijks bestaat? Op deze vraag kan het antwoord niet twijfelachtig zijn, want nadrukkelijker dan wij het konden, heeft Paulus onomwonden alle denkbeeld van wilkeurige vergelijking afgesneden, toen hij aan Efese's gemeente het raadselachtige woord schreef: Deze verborgenheid des huwelijks groot, doch ik zeg dit, ziende op Christus en op de Gemeente" is (Ef. V 32). De verklaring dezer woorden ligt voor de hand. Vanwaar is het huwelijk? Uit den Schepper, die den mensch „man en vrouw" maakte en de huwelij ksbetrekking tusschen beide naar lichaam en naar ziel in het leven riep. Waartoe riep God deze betrekking in het leven? Nataurlijk tot verheerlijking van zijn eigen wezen en werk.

wonderen

zult,

of wijst ze

:

En waarom

Hij hiertoe juist deze liefdesbetrekking tot aanzijn riep? daarin af te schaduwen en af te spiegelen de Paulus zegt het u die van Vaderhart naar zijn schepsel uitging en Gods eeuwige liefde, :

Om

hoogste uiting zou vinden in de verbinding van Christus en de Gemeente. Gods liefde en de huwelijksliefde worden dus niet eerst door onze vindingrijkheid vergeleken, maar behooren van meet af bijeen: als beeld van Gods liefde is het huwelijk door Hemzelf geschapen; reeds van haar oorsprong af had de echtverbintenis de bestemming, beeld van de liefde des Eeuwigen te zijn. Niet slechts op een enkele plaats, maar door geheel de Schrift worden we dan ook op die afschaduwing gewezen. Ze spreekt met een openheid, die alle verbloeming versmaadt, de openbaring der hoogste liefde uit, die in het huwelijk is afgebeeld. Ze teekent ons beider innigen samenhang met steeds fijner trekken, in altijd helderder kleuren, en zoo weinig deinst ze voor aanwijzing der diepstliggende overeenkomst terug, dat ze het den onreine van hart soms bang maakt, nog een openbaring Gods in zoo gewaagde uitspraken te lezen. Toch houdt ook naast de huwelijksliefde de liefde der kindsbetrekking haar recht. Kome de liefde in den echt al tot haar hoogste uiting, toch heeft ook de liefde van vader en moeder een eigenaardig schoon, dat naast de huwelijksliefde ons een anderen trek uit de volheid van Gods liefde toont. In de reine betrekking der innigste gemeenschap, waardoor de verloste met den Drieëenigen God verbonden wordt, is een zoo alzijdige overstelpende en verblindende uitstorting van de liefde Gods, dat in elk onzer aardschc betrekkingen slechts een enkele straal van dit licht kan worden weerkaatst. God is „Vader" en „Man," onze ziel is „Bruid" en „Kind" tevens, en eerst in de haar

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen