De leer der Verbonden - pagina 234

234 Beide nu zijn in het Doopsbevel vereenigd. Israëls verbond was in het bloed der Besnijdenis gegrondvest. Die besnijdenis heft de Christus op, door als inwijdings-sacrament voor de „Gemeente aller volken" met verzwijging van Israëls ceremonie, uitsluitend te verordenen den Doop. En evenzoo. De Doop, door Hem verordend, zal inwijdings-sacrament zijn, niet in de Godsopenbaring aan de patriarchen, niet in die aan Mozes, niet in die aan de profeten geschonken, maar onmiddellijk de volkeren overleiden in de volle Godsopenbaring van den Drieeenige: men moest ze doopen in die Openbaring Gods, die gegeven was door „den Naam des Vaders en des Zoons en des Heiligen Geestes.''

Drie denkbeelden vallen hierin saam: 1". men wordt door dit Sacrament gedoopt, gedompeld, in dat leven Gods, dat door de Openbaring van dezen Naam ontsloten is; 2. men wordt in dit Sacrament geheiligd krachtens de autoriteit daartoe van den Drieëenigen God ontvangen en S^. men wordt door dit Sacrament tot belijdenis van den Drieëenigen Naam verplicht. ;

is de hoofdzaak. De „Naam Gods"" beteekent, gelijk naar luid der Heilige Schrift niet een klank, niet een vorm, niet een merkteeken ter onderscheiding, maar het Wezen, het Leven Gods zelf, voor zoover Hij zich aan zijn schepselen heeft geopenbaard. De „Naam van Vader, Zoon en Geest" dient derhalve ter aanduiding van die heilige levenssfeer, van dat afgezonderd levensterrein, waar het licht des Eeuwigen uitstraalt, en zijn Goddelijke krachten werken. De heiden, die tot Christus komt, moet dus op dit levensterrein worden overgezet, en wordt daartoe gedoopt, gedompeld, in die heilige levenssfeer, die door Gods genade op deze zondige wereld is nedergedaald. De Doop brengt hem met die levenssfeer der genade niet maar in aanraking, niet maar in gemeenschap, maar plaatst er hem in over, dompelt er hem in. Wat straks door de jongeren zal beleden worden: „Wij zijn overgegaan uit den dood in het leven," of zal gejubeld worden: „Die ons getrokken heeft uit de duisternis tot zijn wonderbaar licht," is dus volkomen hetzelfde, als wat hier in het Doopsbevel wordt uitgesproken. Daardoor zullen de volkeren tot Jezus' discipelen worden, dat men ze overzet uit hun heidensche levenssfeer in de sfeer der genade, in den Naam des Drieëenigen Gods. De „Naam" Gods, d. i. zijn geopenbaard Leven, is daarbij de sfeer, het element, waarin men gedompeld wordt. Door te zeggen: „Tot den Naam," zou men dus wel tot aan die levenssfeer, maar niet er in gebracht worden: niet in het Koninkrijk zijn, maar hoogstens het zich hooren toevoegen: „Gij zijt niet verre van het Koninkrijk Gods!" Wil men nog ten overvloede een ander woord van Jezus ter staving van deze opvatting, men sla dan hoofdst. 18 20 van ditzelfde E van-

Het

men

eerste

weet,

:

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen