Het heil in ons - pagina 44

34 geboren zijn uit het water'\- Indien iemand niet wedergeboren wordt water en Geest! Bij de Kerkvaders vindt ge dit ontwikkeld tot het bewustzijn, dat „alle weldaden van het Christendom in den Doop als in een middelpuat vereenigd zijn," en dies door de diepste denkers onder deze nieuwe wolke van getuigen, het sacrament des Doops geloofd als middel: „ter polijsting der zielen", „ter omzetting van het leven", „het steunsel onzer zwakheid", „een komen op de lijn van den Heiligen Geest", „een in gemeenschap treden met het Woord dat „een oprichting van het schepsel", „een veralle dingen draagt", storing van het weefsel der zonde", „een stellen onder het schijnsel des eeuwigen Lichts", „een wisseling van levensterrein", „een verbreking van de slavenketen", „de schitterendste onder de uitwendige genadegaven"! Of wil men een omschrijving in stee van de taal der verrukking, dan hoore men Augustinus: „Terwijl het water uitwendig de sacramenteele genade, en de Geest inwendig de genezende genade werkt, wordt de kluister der erfschuld ontsloten, treedt het heilige weer in rapport met onze natuur, en grijpt er wedergeboorte in het lichaam van den éénen Christus plaats, in gelijke manier als er voor allen van nature samenhang bestaat door geboorte uit den. éénen Adam." In welken zin deze „wedergeboorte door den Doop" te verstaan zij, heldert Thomas van Aquino op door een gelukkig gekozen voorbeeld. „De wedergeboorte door den Doop," zoo schrijft hij, „vergelijkt men het best met de natuurlijke geboorte van het kind uit den schoot zijner moeder. Gelijk toch de ongeboren vrucht nog geen eigen voedsel kan nemen, maar meeleeft van het voedsel dat de moeder neemt, zoo is er ook bij de jonge doopelingen van een zelfstandig ontvangen des heils nog geen sprake, maar leven ze mee van het geestelijk voedsel dat de Gemeente, als aller moeder, uit den Christus uit

ontvangt."

dus allerminst gezegd, dat de wedergeboorte der Gepersoonlijke wedergeboorte van den enkele uitsluit, daarvoor in plaats treedt of die overbodig maakt, maar wel, dat door den Doop een mystieke band tusschen den doopeling en het lichaam van

Hiermee meente de

is

Christus ontstaat, geboorte geëffend

waardoor

het

terrein

voor de persoonlijke weder-

is.

vaderen hieraan hechtten blijkt uit onze Belijdenis. weken ze af. Ze gaven niet toe dat de erfzonde geheel door den Doop was weggenomen, zoodat slechts de begeerlijkheid overbleef; maar dat ze daaraan alle sacramenteele beteekenis zouden ontzegd hebben is onwaar. Wel heeft men reeds destijds gepoogd, de oppervlakkige ziens wijs over den Doop veld te doen winnen, maar de Synode van Dordrecht heeft tegen deze verminking van het lichaam der Christelijke waarheid gewaakt.

Dat

ook

onze

Van Homes

leer

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen