Practijk der godzaligheid - pagina 23

15 gereed liggende realiseeren in de werkelijkheid, het opgewassen koren tot schooven saambinden, zij vergadert. Haar roeping ligt dus met name ook in het werk der liefde. De kinderen Gods, de ware Christ-geloovigen of uitverkorenen, passea niet terstond bijeen. Er zijn hoeken en kanten aan hen, die niet ineensluiten. En nu moeten ze vergaderd worden, om één lichaam, één harmonie, één organisch geheel te vormen. Daar zijn ze in hun voor-verordineering ook op aangelegd. Het zit er in. En nu is het de roeping der kerk om door de gemeenschap der heiligen die harde kanten af te slijpen, die enkele zielen in heur organischen samenhang openbaar te maken. Ze brengt niet dan bijeen, als ze de geloovigen in één boek inschrijft, maar dan eerst, als ze de geloovigen inwendig geestelijk vereenigt. Dat nu geschiedt door het wondere mysterie der heilige liefde. En ook in dat liefdebetoon blijft het bij de kerk van Christus altijd weer dat eene: ze vergadert. Stel nu voor een oogenblik, dat deze taak volbracht is, d. w. z. dat er eindelijk, laat het na twee, drie eeuwen zijn, een oogenblik komt, waarin men zeggen kan „Nu is het getal der uitverkorenen vol en de laatste der uit God geborenen toegebracht", dan zou op dat zelfde oogenblik natuurlijk het bij een vergader en ophouden; er zou met den besten wil niets meer te vergaderen zijn; alles wat voor bijeenvergadering vatbaar ware, zou dan bij een vergaderd zijn. :

Waar ? voor den troon van het Lam, en hoogzeer klein deel op de aarde. En overmits nu de kerk, hetgeen ze in haar schoot bij een vergadert, niet weer loslaat, maar ook bewaart, zou men op de vraag waar in dat oogenblik de bij een vergaderden waren? kunnen antwoorden: Ze zijn allen in de kerk! In die kerk, die met haar breede afmetingen zich uitstrekt in den hemel der hemelen, en slechts met een klein voorporBijna

stens

geheel

daar

boven,

nog voor een betrekkelijk

:

taal

nog uitspringt op deze wereld.

„De kerk is de vergadering der uitverkorenen", edoch alsdan in geheel ge wijzigden zin. Niet meer in dien zin, dat zij het is die de uitverkorenen bij een vergaderende is, maar zoo dat zij uit de „bij een vergaderde geloovigen" bestaat. Zoo komt dus „vergadering der ware Christ-geloovigen" in tweeërlei zin te staan. Eensdeels als aanduidende de daad van het bij een vergaderen; en dan als aanduidende hetgeen alsnu door dat bijeenver-

Ook dan zou men dus kunnen zeggen

:

gaderen ontstaan is: een vergadering. „Vergadering" alzoo eerst in den actieven zin van saam te brengen wat verspreid en verstrooit ligt. De actie. En daarna, er uit voortvloeiende, „vergadering" in den collectieven zin van: het saamgebrachte dat alsnu bijeenblijft. Niet meer de actie,

maar het door die actie gewonnen resultaat. Walaeus drukt dit zóó uit: „De zichtbare kerk

is

geen andere kerk

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen