De leer der Verbonden - pagina 120

!

110

Hoor

slechts!

15 heet het: „dat door de misdaad van éénen velen gestorven zijn." In vers 16 „dat de schuld is uit ééne misdaad tot verdoemenis." In vers 17, „dat door de misdaad van éénen de dood geheerscht heeft." In vers 18, „dat door ééne misdaad de schuld gekomen is over alle menschen tot verdoemenis." En in vers 19, „dat door de ongehoorzaamheid van éénen mensch velen tot zondaars

In

vers

gesteld zijn."

Daarover verspillen we dus geen woord meer. Adams doen heeft voor ons. Maar hoe nu? Door physieke lotgemeenschap des levens of wel door zedelijke lotgemeenschap des verhonds? Korter met kunsttermen uitgedrukt, generatief of solidair? Tusschen deze beide moet gekozen. Allen nu die het Werkverbond verwerpen, moeten nu natuurlijk wel antwoorden Generatief, d. i. Adams doen besliste voor ons, doordien hij onze stamvader was, en wij dus in physieken zin lotgemeenschap des levens met hem hebben; wat hij van zichzelven maakte dat maakte hij tegelijk ook van ons. Een waarheid die we op zichzelf natuurlijk toegeven. Maar zie nu eens waar ge toe komt, door in dit redeverband de zaak uit die lotgemeenschap des levens met Adam te verklaren Immers hiertoe 1. dat Adam dan geen voorbeeld van Christus was, om de eenvoudige reden, dat iemand bij wien dan niet de verbondsbetrekking zou gewerkt hebben, maar uitsluitend de ^^yg//5gemeenschap door afstamming, geen voorbeeld kan zijn of heeten van een ander, bij wien juist uitsluitend en bij tegenstelling, van die verbondsbetrekking, van die zedelijke solidariteit gesproken wierd. Iets waarmee heel Eom. 5 zou vallen. En ten 3«. dat er bij Adam dan noch van schuld noch van toerekening sprake zou kunnen zijn, daar het wel niemand in den zin zal komen, om van toerekening van schuld te spreken, als er eigen zonde is, noch ook van schuld, als er niets aanwezig ware dan een overgeërfde krankheid der ziele. Ge hebt dan slechts te kiezen Of Eom. 5 moet geheel veranderd en verbeterd worden; of wel, staat de Schrift en dus ook Eom. 5 voor u onomstootelijk vast, dan moet ook erkend en onbewimpeld uitgesproken: V. dat Adam hier, als voorbeeld van den Christus, bij hem vergeleken, en met hem parallel wordt gesteld 2^ dat de Christus hier voortkomt niet als Bezieler en Levensmeêdeeler, maar als diegene die een gerechtigheid verwierf die ons wordt toegerekend, d. i. als Hoofd van het genadeverbond; 3. dat óók Adam derhalve niet als levensmeêdeeler, maar als hoofd van een verbond, in zedelijk solidair verband wordt voorgesteld; 4. dat er ook bij Adam van toerekening sprake is, natuurlijk niet van genade, maar van schuld; en dat alzoo 5"., overmits Adam geen hoofd is van het gena dewerhond, en geen beslist

:

:

!

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen