Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Honig uit den rotssteen - pagina 21

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Honig uit den rotssteen - pagina 21

2 minuten leestijd

;

!

Omdat de Heere kwam en de inblies en troostte

met

zijn

ziel

vatte en een kracht

van binnen

teederste vertroost ing;en.

En dan begint er een o'eloofsvveg" Het neemt alles een nieuwe Daar wuiven ze hun takken reeds verre, die heerlijke gedaante aan palmen om de verkwikkelijke waterfonteinen. En daar legeren dan de kinderen Gods zich bij. En dan denken de omstanders: „Hoe maar zij merken het schrikkelijk toch! hoe bitter smartelijk!" niet, zij proeven als zoet wat bitter over de lippen kwam. Met God of zonder dien God, dat maakt in krankheid het o, leger zoo heel anders !

!

III.

I^raagt nnar bc oiibc pabcn! Vraagt naar de oude paden, waar toch de goede weg zij, en wandelt daarin, zoo zult gij rust vinden voor uwe ziele! Jer. 6

:

16.

„Oude paden!" Dat zijn paden waar in „oude tijden" menschen als wij op gewandeld hebben met dezelfde nooden van hetzelfde menschelijk hart met denzelfden last der zonden; met hetzelfde kruis des levens; en ... die er rust op gevonden hebben voor hun ziel. Thans is geestelijk in Christi kerk alles in de war; en daardoor in de war ook het leven der geesten in onze dagen; en de uitgangen van het hart; en de koorden des heils, die men aangrijpt. Vandaar dat moede, dat afgetobde, dat schaduwachtige en machtelooze van Gods kinderen in onze dagen. ;

.

Ieder doolt op eigen hand. Een pad ziet men niet meer. Waar ieder zijn voet zet; waar zijn gezichtslijn gaat ; zie, dat is al zijn pad meer weg aanwijsbaar is ;

er niet.

En

zoo

zoekt

men naar rust, maar vindt men inzinkt en niet meer

tasten en dolen, tot

En

ze niet,

en

blijft

dies

kan.

dat ziet de Barmhartige aan en Hij ziet ook, dat daar ginder naast de heide, waarop we om- en ver- en onze ziel moêdolen, breed en heerlijk zich de heirbaan uitstrekt en de paden zich slingeren, waarop eens zijn volk zoo rustig en vol veerkracht en met kalmen moed voortschreed en ruste voor de ziel vond. En uit deernis, uit erbarmen, vol teedere ontferming roept daarom

vlak

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1909

Abraham Kuyper Collection | 330 Pagina's

Honig uit den rotssteen - pagina 21

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1909

Abraham Kuyper Collection | 330 Pagina's