Practijk der godzaligheid - pagina 220

212

hem de overtuiging; in de ziel, dat men slechts dan voor het oogenblik tot het willig doorstaan van smart in staat is, indien men er vast op gaan kan, dat er na korter of langer tijd een einde aan komt, en dat dan het geluk en de heerlijkheid volgen. Ook hij weet het zeer wel dat het streelender is „in zachte kleederen*' bij de koningen in hun paleis te verkeeren, dan met een haren pij in de woestijn om te dolen of te vluchten in de holen en spelonken; maar hij weet het nog zekerder dat er van verre geen vergelijking zijn zal tusschen die flikkering van dat aardsche klatergoud en die onmetelijke pracht en duizelingwekkende heerlijkheid, waarin het nieuwe Jeruzalem „met zijn kristallijnen poorten" eens leeft

zal prijken.

en volkomen nuchteren doet hij derhalve zijn voor hem, en aan den éénen kant ziet hij in de schaal al den glans en praal der wereld liggen en aan de andere zij de heerlijkheid van Gods volzaligen hemel, met en bij den geeselen nu den evenaar met riem en de doornenkroon en het kruis, aandacht in zijn slingeren gadeslaande, ziet hij klaar en duidelijk, dat „dat goede der aarde" niet alleen niet opweegt, maar zelfs niet meetelt bij „dat goed des hemels" vergeleken, en zijn welbewuste slotsom is: „Ik acht dit alles schade, ja drek, om de heerlijkheid in Christus te gewinnen"; en anderen deelgenoot van zijne overtuiging makende, roept hij hun op zegevierenden toon toe: o. Mijn broeder, mijne zuster, hoe hoog ook het lijden ga, „dat lijden van deze tegenwoordige wereld is niet te waardeeren tegen de heerlijkheid, die hiernamaals komt!" Komt, niet door hetgeen buiten God in zijn hemel, maar door wat in dien hemel uit die Fontein alles goeds zelf, van dat eeuwig en volheerlijk Wezen, in het aangezicht des Zoons zal worden gesmaakt. Daarom steunt de lijdzaamheid op „de verwachting". „Indien we hopen hetgeen we niet zien", getuigt de apostel, „zoo verwachten wij het met lijdzaamheid." Een verwachten van Gods beloftenissen: „Gij hebt lijdzaamheid van noode, opdat gij, den wil van God gedaan hebbende, de beloftenissen moogt wegdragen". Een verwachten van de dubbele beloftenis dat de martelaar gekroond en die hem martelen dorst verdoemd zal worden; want aldus heet het in het engelenlied van het oordeel, na de profetie van der verlosten glorie en den sulferrook der goddeloozen: „Hier is de lijdzaamheid der heiligen! d. w. z. hier, in deze vaste verzekerdheid, dat Christus eens Jeruzalem verheffen en „Babyion verdoemen zal", vindt „de lijdzaamheid der heiligen" de springader van haar kracht. En hier ligt dan ook het punt, waarin de geloofsvolharding van de heiligen des Ouden Verbonds met de lijdzaamheid van de heiligen des Nieuwen Verbonds saamstemt. Immers de verwachting op den Christus is bij beiden, slechts met dit verschil, dat de ouden zoowel Zeer

keus.

wel

bezonnen

De weegschaal

staat

—

:

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen