Heils termen - pagina 65

55 zoo we bespeuren, dat we niet slechts met holle klanken te doen hebben, maar met een woord, dat bezwangerd is, dat het leven in zijn schoot verbergt en onzichtbaar doortinteld is van warmen gloed. Met dien toestand heeft dus ook de Heilsopenbaring te rekenen. Brengt de Openbaring tot den mensch een woord, dan is verwerping

nog geen blijk van ongeloof. Om dit te beantwoord als hoedanig hebt gij het woord verworpen, als blooten klank, of als bezield woord, met het leven in zich? Zoo alleen als klank, dan bleek van uw geloof of ongeloof niets. Zoo daarentegen als levend en bezield woord, dan kondt ge het niet verwerpen, dan door opzettelijke verharding uws harten, en zijt ge dus van ongeloof overtuigd. Datzelfde nu geldt van het geloof. Zal een woord Gods in u het geloof wekken, dan moet het u niet maar een klank zijn, maar een woord, dat, bezwangerd met den Geest des Heeren, u de onweerstaanbare macht van het leven Gods gevoelen doet. van

dit

beslissen,

woord moet

op

zichzelf

eerst de vraag

:

het, zoodra Ave Avaarlijk weten en beseffen, dat het een „dat van God uitgaat." Erkennen we van eenig woord, dat het een woord is dat van God naar onze ziel uitgaat, dan vloeit het als moedertaal van zelf in het hart en boeit ons met een macht, waaraan Ave ons niet ontworstelen kunnen. Hiertegen echter verzet zich onze natuur. Uit onzen aard zullen we steeds geneigd zijn te twijfelen, of het woord, dat tot ons kwam, wel waarlijk van den EeuAvio;e uitffino;. Juist om tesrenover dat woord ons te handhaven, zullen we zijn goddelijken oorsprong loochenen, en door het voeden van den tAvijfel noodzakelijk het oog sluiten voor het alles afdoende feit, dat in dat Avoord de kracht Gods zelf tot ons komt. Daarom nu komt het Teeken ons bij het woord te hulp. Zullen Ave gelooven, dan moet het woord ons als met leven bezield, als van leven verzeld openbaar Avorden. Bestaat nu voor ons, krachtens de zondige gedeeldheid van ons wezen, de mogelijkheid, dat we wel het woord hooren, maar niet het leven ontdekken, dat in dit woord verborgen ligt, dan is een verschijnsel in de uitwendige Averkelijkheid het eenig middel, waardoor Ave kunnen gedwongen worden, ook op die kracht te letten, waardoor het woord bezwangerd is, ook het leven op te merken, dat in dat woord schuilt. Zulk een verschijnsel in de werkelijkheid nu, dat naast het woord geplaatst wordt, om de kracht van dat Avoord te ontdekken, is het Teeken, en het is dit op geheel eigenaardige wijze. Gelijk toch het, Avoord een klank is, waarin het leven zich iiitspreekt, zoo is omgekeerd het Teeken een verschijnsel, waarin het w^oord als ware het

Dit

woord

zal is,

j

geteekend ligt. Toen de Heere den starrenhemel aan Abraham als een Teeken stelde, wees Hij hem niet maar op een verschijnsel des levens, maar op zulk een verschijnsel, waarin Abraham het woord Gods nogmaals als Avare het in fonkelende letteren lezen kon.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen