Heils termen - pagina 217

307 Niets van dit alles geldt bij gewone beeldspraak. Door beeldspraak, gelijk men die gemeenlijk opvat, vergelijkt men dingen die verre en dingen die nabij zijn. Wat in geen enkele levensbetrekking

saamverbonden is, wordt door een derde, bij wijze van vergelijking saamgebracht. Zonder dat ge u des bewust zijt, zeer ten onrechte, tegen uw wil, kan men u als beeld in zijn beeldspraak misbruiken. Voor het spreken in beelden is het niet de vraag, of er werkelijk bestaat, maar alleen of het spelend vernuft die meent te ontdekken. Ze getuigt in haar grillige bandeloosheid van vermeende of ontdekte gelijkheid, maar nooit van oorspronkelijk verband. Behoeft het geen aanwijzing, dat zulk een beeldspraak nooit voertuig van Openbaring zijn kan, de geheele ontplooiing der Heilio-e Schrift toont dan ook, dat ze geen jacht op vindingrijkheid in haar vergelijkingen bedoelt. Integendeel. In het aardsche wijst ze ons slechts „het voorbeeld en de schaduw der hemelsche dingen" (Hebr. A^ITI 5); spijs en drank, nieuwe maan en Sabbath zijn voor Paulus „schaduwen der toekomende dingen" (Col. IT 17), en van de wet, d. i. van geheel de Oud-Testamentische bedeeling getuio-t de gewijde oorkonde, „dat ze een schaduw der toekomende goederen heeft" (Hebr. X 1). Jezus wijst er nadrukkelijk op, dat de wijnstok slechts een afschaduwing is van zijn heilige persoonlijkheid, als Hij zijn discipelen toeroept „niet die tronk, met rank en blad en trossen, maar „Ik ben de ware wijnstok" (Joh. XY 1). De gelijkenissen, door onzen Heer uit het leven om zich heen genomen, waren naar luid Mattheus' getuigenis „een openbaring van dingen, die verboro-en waren van voor de grondlegging der wereld" (Matth. XIII 36), En zelfs van het brood des avondmaals verklaart de Heiland nog in zijn stervensure, „dat Hij daarvan niet meer eten zal, totdat het vervuld zal zijn in het Koninkrijk Gods" (Luk. XXII 16). Dit nu geldt ook met volle klem van de beelden, die ons Gods liefde teekenen. Eeeds liet zich dit vermoeden. Bij het hoogste toch waarvan de Schrift ons getuigenis geeft, mag men verwachten, dat hare eigenaardigheid het sterkst en scherpst zal uitkomen. Nergens minder dan bij de onpeilbare Liefde des Eeuwigen, zal men den o-ewijden schrijvers ijdel vernuftsp el en zucht naar vindingrijke vergelijkingen toedichten. Hier vooral moet er voor hun veelvuldio-e beeldspraak oorzaak en grond zijn. En inderdaad bevestigt de Schrift ons dit zelve op de klaarste en ondubbelzinnigste wijze. Met ieders toestemming plaatsen we in de rij der liefdesuitingen op aarde de liefde van man en vrouw als de teederste, meest duurzame en innigste bovenaan. Al blijft het werkelijke huwelijksleven ook nog zoo verre beneden zijn ideaal, toch zou het ziekelijke neiging verraden, zoo men ontkennen dorst, dat de liefde in het huwelijk tot haar volste en hoogste uiting komt. Geen wonder dan ook, dat de huwelijksliefde op het gewijde blad der Schrift ons als de machtigste openbaring van

gelijkheid

:

:

:

:

:

:

:

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen