Dat de genade particulier is - pagina 172

162 den boozen zondaar dus volkomen ontmaskerd. nog altijd vol, dat hij niet zoo slecht was; nog dat wierp men hem maar een koord toe, hij nog wel altijd staande, kracht had, om zich uit de diepte op te werken; en dat God overdreef met zijn verderf en ontaarding en machteloosheid zóó schrikkruis

Jezus'

Immers

lijk

hij

heeft

hield

voor te stellen.

Welnu, was.

door

Want

dan nu gebleken, wat daarvan aan is dan nu de gratie gekomen is de genade

kruis

Jezus'

in dat kruis is

-,

menschen; en is aan allen die in den put des verderfs lagen, het touw toegeworpen, onder het roepen van „grijpt dat koord en werkt u naar boven!" Maar zie, hoe lang de Heiland ook toezag, er kwam aan dat koord niemand naar boven. Eer sneden ze er stukken van af en staken er den draak mede. En wie het met luchthartigen zin eens aangrepen, dien bleek de macht in de hand te ontbreken, om het met de vingers ook maar te omklemmen. verschenen

voor

alle

helder en duidelijk kwam door dat kruis van Jezus dus nu God een redmiddel, een heilsweg en instrument ter behoudenis uitgedacht en tot stand gebracht heeft, waardoor voor alle menschen de mogelijkheid tot het verwerven van volkomen gelukzaligheid ontsloten ware, indien zij bleken door de zonde nog niet Klaar,

uit:

dat

1.

volkomen dood, vernield en verdorven te zijn, dat zij den mond nog konden opendoen, om te eten, als God hun de spijze, wel toebereid, tot vlak voor den mond bracht; maar ook 2. dat alle menschen zonder onderscheid, bij wie God dat deed, de tanden stijf op elkaar hebben gezet niet hebben willen eten en eer de hand van hun God hebben weggeslagen, dan dat ze die dankend zouden hebben zóó

ten minste

;

;

gekust.

En nu

dit alzoo was, zou God dus het volste recht hebben gehad, „Nu de kinderen der menin nog verhoogden toorn te spreken schen zelfs het offer van mijn Zoon versmaden, zal Ik ze, des berouwens moe en zonder sparen, allen van voor mijn aangezicht verdoen."

om

:

Want zelfs

de

dat moet toch ieder toestemmen, dat

goddelijke

Liefde

er

is

nu

iets

zoo ergs, dat

koud van zou worden. Te schreeuwen

van den honger, en dan als men u de spijs tot aan de lippen brengt, van uw redder weg te slaan en de tanden tegen hem te

de hand knersen.

En

werkelijk is de toorn Gods daardoor dan ook nog te schrikontbrand; en God die gerechtig is, zal onvergelijkelijk zwaarder eeuwiglij k toornen tegen den mensch, die dat kruis heeft gekend, dan tegen den zondaar, die er buiten bleef. lijker

Maar

van de hitte zijns toorns, liet God de toen heeft Hij gedaan, wat eigenlijk de kern en van de particuliere genade, toen heeft God, de

toch, bij dat aanblazen

Heere het niet. het middelpunt

En is

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen