De leer der Verbonden - pagina 40

30

kon komen en gekomen is. En al wordt daaraan nu ook terstond toegevoegd, dat niet de Vader maar de Zoon onze natuur heeft aangenomen, toch is het vleesch-worden van het Woord de concrete openbaring van die eeuwige liefde, die de levensadem van het goddelijk wezen is, en die dus het nederbuigende dezer goedertierenheid in Yader, Zoon en Heiligen Geest onderstelt. Is dus de vleesch wording van het Woord wezenlijk; wezenlijk ook de liefde Gods; dan moest ook wezenlijk zijn dat zich nederbuigen zijner goedertierenheid; en komen we alzoo tot de slotsom dat in het verkeeren van God als een man met zijn broeder, een wezenlijk mysterie en even mysterieuse wezenlijkheid zich openbaart, als in Bethlehems kribbe en in de inwoning van den Heiligen Geest. Van dien kant bezien is derhalve de Verbondsleer, d. i. de belijdat de hooge God in verbond met zijn schepsel is getreden, minder dan de zeer eigenlijke, wezenlijke en rechtstreeksche openbaring zijner nederbuigende goedertierenheid. Hij buigt zich in zijn liefde tot ons neder, en onzer is het, Hem, die zich tot ons nederboog, in zijn tempel weder te verhoog en door

denis niets

aanbidding.

Maar natuurlijk, doordien men het nederbuigen niet zag, verloor ook dat „verhoogen" zijn beteekenis. Voor wie dat inziet, keert het weder. En wat meer nog zegt, voor wie het doorziet, is met dat „nederbuigen" tevens de sleutel gevonden tot het geheim van alle „zedelijk leven," en alle „verantwoordelijkheid," en alle „schuld."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen