Heils termen - pagina 139

129

van zondaren, Hij, die „onnoozel, heilig;, onbevlekt, afgescheiden van de zondaren" is, als voorwerp der heiliging- wordt voorgesteld. Ondervragen we den kundigen en geloovigen leek, die op het zuiverst de meening der Gemeente teruggeeft, wat zin in den strijd des levens, bij smart en rouw, bij ontnuchtering en teleurstelling, wonding van het hart en foltering der ziele, kortom bij heel de bij breede reeks van kruisteekenen, die het lijden ons in lijf en ziel drukt, aan het „door lijden geheiligd" pleegt gehecht te worden, dan kunnen we het zwevende begrip dezer uitdrukking veilig tusschen losmaking van de wereld, breking met boezemdrie lijnen begrenzen zonde, leerschool van berusting en geduld. Het lijden, zoo oordeelt men, rooft aan de schijnheerlijkheid der wereld haar ons betooverenden glans. Als oordeel Gods door onze conscientiën gaande, brandt het op den bodem onzer zielen het onkruid des vleesches weg. Eindelijk, door ons te persen in den nood, door onze machteloosheid :

gestalte voor onzes geestes blik te toonen, en door weg te eiken staf en steun, waarop we dusver leunden, leert het ons van tegenstand afzien en neigt het ons tot den wil en raad onzes Gods. Tegen deze zienswijze nu komen we op, deels wijl ze ons onwaar, deels wijl ze ons te geesteloos en oppervlakkig dunkt. Onwaar, want losmaking van de wereld mist elke zedelijke geloofswaarde, zoo door de smart haar aantrekkelijkheid voor mij wegviel. Niet bij den grijsaard, voor wien de wereld haar magnetische kracht verloor, maar voor den jongeling, dien ze trekt met duizende koorden, kan breking met die wereld een daad des geloofs zijn. Maar evenzeer geesteloos en oppervlakkig, want het oordeel der conscientie moet tot den wortel doordringen, of schiet in uitroeiing van het onkruid te kort; en wat men meestal de door lijden gewerkte zachtheid van zielsstemming, het stille duldend en onderwerpend berusten noemt, is voor verreweg het grooter deel zelfbedrog en gaat als zoodanig om buiten het Christelijk geloof. Zie voor die zelfmisleiding het droef bewijs in het opgloeien van het vuur van drift en zelfzucht, zoodra de lijder in zijn kleine wereld gedwarsboomd wordt en zich zelf vergetend, uit en oordeel over het Christelijk karakter van zijn Jobsrolle valt, het duldend berusten, als ge buiten de Christelijke erve, aan de oevers van den Ganges, een lijdzaam dragen bespeurt, dat zeer verre deze hooggeroemde „overgave aan hooger wil" overtreft. De eere Gods is niet, dat Hij oordeelend triomfeert over eeU, wiens moed en veerkracht en wilsvolheid en persoonlijk bewustzijn door de afmatting des lijdens uitgeput en ontzenuwd wierd, maar integendeel, dat Hij door zijn oordeelen juist dien moed verhoogt, die veerkracht verdubbelt, die wilsvolheid opwekt en dat persoonlijk bewustzijn spieren geeft, door den lijder langs den weg van nood en dood in te leiden in zijn Goddelijken rijkdom. Een ingaan door lijden tot h e er lij k-

in

vaste

nemen

—

9

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen