De leer der Verbonden - pagina 51

41 nii

min

ook gezind, straks

allicht

gunstig: zich tegenover

weer anders over u denken

zal

;

en dies

gedragen. Dat maakt u bevreesd. Ge wenschtet dit anders. Ge zoudt willen dat die mensch niet veranderde, niet zoo wispelturig was, niet morgen of overmorgen zijn gezindheid jegens u wijzigde. Kortom ge zoudt dien man zóó willen maken, dat hij voor altijd zoo goed, welwillend en gunstig voor u bleef, als ge hem ditmaal voor u wist te stemmen. het eens in gewaagde taal uit te drukken, ge zoudt zoo willen dat ge van dien man kondt zeggen: Hij zal zijn die hij is. En wat doet ge daarom nu? Ge zoekt hem nu te binden. Zoo te binden, dat hij u belooft in de toekomst, ook al mocht hij veranderen, te uwen opzichte zich zelven gelijk te blijven. Dat binden nu van iemands toekomst aan zijn gezindheid van dit bepaalde oogenblik, dat noemt ge onder de menschen een verhond. De zwakke poging, om de heuglijke gezindheid van het oogenblik te beveiligen tegen de inbreuk van lateren wrevel of liever nog gezegd, het streven, om de ideëele, diepere levensovertuiging, het diep wortelend plichtsbesef, dat in een oogenblik van sterke zielsschudding, zich klaar en helder aan ons opdrong, ons zelven ten regel te stellen óók voor die oppervlakkige, zelfzuchtige oogenblikken, waarin we, aan den invloed van het oogenblik overgelaten, slechter en minder edel zouden handelen. Een verbond is dus de triomf van een beter levensoogenblik over de minder goede: het verschaiFen van heerschappij aan de dieper gaande levensovertuiging over de luchthartiger tijden; het onderwerpen van hartstochtelijke invallen en luimen aan het weldoordacht besef van plicht en verantwoordelijkheid. Er ligt daarom in het aangaan van een verbond op aarde onder menschen dan ook zoo iets nobels en hoogs en heerlijks. De poging om uit den stroom van de voorbij vlietende oogenblikken op te klimmen tot iets vasts en blijvends. Het dragen van zelf gewilde bestendigheid in een leven dat rafelend uiteenvalt en zich zelf in zonde verteert. Vandaar dan ook dat de hooge gevoelens van eer en trouw, die uit de Verbondsgedachte geboren worden, zulk een goddelijk stempel op het voorhoofd dragen, en niets, zelfs onder goddelooze menschen, zoo sterk de consciëntiën revolteeren doet als breuke van trouw of ii

zal

Om

;

eerloosheid.

En zijn er nu onder Gods kinderen, of ook onder de lieden van rechtschapen en eerlijken zin die nog buiten staan, wier innerlijk bewustzijn hier een amen toe spreekt, en die erkennen, ja, zóó is het, dat is de adel, dat de glans van alle verbondssluiting op aarde onder menschen. Een verbond is om iets blijvends, iets dat zijn zal, in te dragen in het wisselende van onze karakters, van onze wilsneiging, van ons leven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen