Het heil ons toekomende - pagina 81

71 aan. Immers voor het verloop van Jezns' Kerk en ook voor onze tegenwoordige toestanden, is er geen gewichtiger hoofdstuk in geheel de Schrift. Krachtens dit hoofdstuk verwerpen we in naam der Schrift geheel het stelsel der Koomsche hiërarchie, maar ook het stelsel der onge-

bondenheid waarin het Protestantisme allengs

verliep.

in de overtuiging, dat Jezus, de Zone Gods, Hoofd en Koning der Gemeente, een gezag op aarde gevestigd heeft, en dat Hij dit deed, niet ter wille van een vorm, maar wijl Hij, die wist wat in den mensch was, ook wist, dat de mensch buiten dit gezag niet kan, dat het hem behoefte is, zal hij vrede des gewetens hebben

Yast

we

staan

en in de kalmte des geloofs

zijn

weg bewandelen voor

zijn

God.

De

ervaring bevestigt dit. Uitgezonderd de tijden van afval en onverschilligheid heeft^ de Christenheid in elke Kerk, van elke eeuw, ontkoming aan eigen twijfel en onrust gezocht' in anderer beslissing. Naast dit getuigenis der geschiedenis plaatst zich dat der ernstige zielen in onze dagen, we voegen er bij, ook het getuigenis van ons eigen hart: Er moet vastheid, er moet i)eslissing zijn. De heerschappij individueele willekeur op het stuk der waarheid en des geloofs, een stelselmatig voeden van de Tantaluskoorts, die de kalmte rooft, de veerkracht verlamt en het gevoel voor het hoogere en heilige on-

der is

herstelbaar afstompt. Blijkt

het

dat zulk een gezag onmisbaar is, en 2". dat Jezus wat vraag kan dan gewichtiger zijn dan deze: naar Jezus' bedoeling dit gezag in den loop der eeuwen, het nu? Waar kunnen ook wij het vinden? Of ook, bleek

dus

1".

ingesteld

Waar waar

is is

heeft,

het te loor gegaan, op wat wijs kan het worden hersteld? Nu zijn Jezus' eigen uitspraken te dien opzichte algcm-^en. Ze moesten dat zijn, wijl Hij slechts beginselen uitsprak. Ze konden dat zijn, wijl Hij zelf in de eerste Gemeente door zijn Heiligen Geest de practische exegese zijner

woorden geven zou.

nu geeft alleen het gebeurde, waarvan Hand. 15 meldt. Hierin ligt het eenige feit voor ons, waarin uitvoerig en duidelijk de macht om te binden en te ontbinden, naar zijn

De

practische

verklaring

onderscheidene deelen, werkzaam, onder de directe leiding des Heiligen Geestes en dus ook van den Koning der Kerk optreedt. Wel weten w^e dat ook het ontzettend oordeel door Petrus aan Ananias en Safhra voltrokken met de Sleutelmacht saamhangt, maar 1 1 Cor. 5 5, waar Paulus „de gemeente Gods die te Corinthe is, den geheiligden in Christus" (1 Cor. 1 1) gebiedt den gruwelijken overtreder den Satan over te geven, toont dat hier geen sprake, is van een macht Petrus uitsluitend toekomend, want ook Paulus oefent ze niet beperkt tot den kring der Apostelen, want Paulus gelast ook de Gemeente ze te oefenen; niet van Petrus op anderen overgegaan. :

—

:

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen