Het heil in ons - pagina 248

S38

mond gelegd. Wat sterker drangreden kon men dan uitdenken, de schare aan de echtheid van Jacobs profetie te doen gelooven, dan door zelfs met name de plek, het oord te noemen, waar de tabernakel een reeks van jaren toeven zou? Zoo verleidde men de schare; zelfs rpenig geloovig prediker meende althans dit klaarblijkelijke te moeten toegeven. Alleen de Kerk der geloovige Gemeente hield stand, niet op wetenschappelijke gronden, den

om

maar met richtigen geestelijken tact. Thans zijn de bakens reeds weer

verzet, en is door mannen van onbetwistbare gronden aangetoond, dat Silo geen plaats kan, maar een persoon moet zijn, niet om bijredenen, maar krachtens den tekst zelf, in verband met Israëls historie en het karakter der profetie. "Wie ze kennen wil, sla ze in de breede commentaren over Jacobs

echt

wetenschappelijk

gehalte

op

zwanenzang na. Uitvoerig grammaticaal betoog ligt buiten ons bestek. Maar wat niet buiten ons bestek ligt, is de Gemeente ook in dit voorbeeld te toonen, dat ze wel doet, zoo ze zich niet met allerlei wind van leering om laat voeren, en evenzoo, dat ze om de uitspattingen der slavendienst doende valsche wetenschap, den adel, de onmisbaarheid, de hooge waardij der vrije wetenschap niet miskenne. Eeeds in het Paradijs was de hope der menschheid gericht op Eén, die uit de vrouw zou geboren worden. Ze viel in zonde. Haar zonde was, dat ze den persoonlijken God uit het oog verloor, en zich bekoren liet door een zaak, door een vrucht, door een iets uit de vele schatten der wereld. Opgericht uit dien val kon ze slechts worden door keuze van het tegenovergestelde: de zaak (d. i. de wereld) prijsgeven voor den persoon. Die persoon werd haar voorgehouden, haar beloofd, haar toegezegd: „Het zaad der vrouw zou !"

overwinnen De zonde anders, dan

behoudt de wereld. Wat nu is geloof kiezen van den persoon? Van den persoon alleen? Yan den persoon, met prijsgeving van al het onpersoonlijke? „Ja, gewisselijk, ik acht ook alle dingen schade te zijn en acht die drek te zijn, opdat ik Christus moge gewinnen, opdat ik ^gm kenne!'

Dat

is

verderft, het geloof

het

weer

het geloof!

Tot dat geloof aan den Persoon riep de Heere God Almachtig ons reeds op in het Paradijs. Eva besefte er een eersten aanvang van, toen ze jubelde na heur „Ik heb een man van den Heere gewonnen!" Enos barenssmarten iets meer, toen het aanroepen begon van „den Naam.'' Noach ietsj maar doorzichtig werd dei naders, toen hij in Sem het heil aanwees sluier eerst, toen God zelf er licht achter wierp in het woord aan Terahs zoon: ,^In u zullen alle geslachten der aarde gezegend worden," en in de wondere schikking „van den Eenige, dien :

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen