Honig uit den rotssteen - pagina 168

154.

Die

zegt de apostel Petrus, beheerschte ook de profetie. Heiligen Geest teekende hij in die profetie zich zelf; deelde zijn eigen leven meê sprab zijn eigen toekomst uit; ja, toonde zichzelf in de schaduwen, opdat reeds de kerk des Ouden Verbond s door de eeuwige schoonheid van den Middelaar zou verkwikt worden, en gerechtvaardigd door het geloof. De Schrift des Ouden Verbonds meldt dus niet maar van hem, maar hij zelf is het, die die Schrift des Ouden Verbonds haar inhoud gaf, ze bezielde, ze er bracht, en ze als een genadegeschenk aan zijn kerk schonk. En die Schrift gaf hij haar niet als een uitwendig kleinood maar zelf in die Schrift tot haar tredende; zich zelven in die Schrift aan haar toonende; een vooruitzenden van zijn beeltenis, als we zoo zeggen mogen, zoolang hij in eigen persoon er nog niet was. En nu zijn Abraham en Mozes, David en Salomo, Job en Jesaia, en wie ge meer noemt, niets dan instrumenten, die hij schept, om de trekken van zijn beeld te dragen, om de realiseering van dat beeld voor te bereiden, en om ons nu nog van achteren al de fijnheden en onnoembare teederheden van heel zijn Middelaarswerk te beschrijven. Dat „Eli, Eli, Lamma Sabachtani" op Davids lippen is dus niets geweest, dan een vooruit doorleven van den Christus van de bange zielssmart, die op Golgotha stond te komen, en die krachtens de vaste gegevens der menschelijke natuur en naar de vaste verhoudingen van de diepten des doods zouden moeten komen tot dat ontzaglijke punt, waarop met noodzakelijkheid de schrikkelijk bange klacht van het „Eli Sabachtani" door de saamgeklemde keel in de laatste stuiptrekkingen zou worden uitgestooten. En gelijk het nu ons, die iia Golgotha leven, soms geschonken wordt, de litteekenen van het lijden des Heeren te dragen, zoo ook was het aan enkelen der uitverkorenen onder het Oud Verbond voor Golgotha geschonken, die litteekenen van het lijden des Heeren reeds vooruit te dragen. De Man van smarten is in de lijdende knechten van Jehova voor-

Christus,

Door den

;

;

;

uit afgebeeld.

Maar

nu een gansche

reeks van geloovigen vooruit reeds van het kruis eenii/ennate, in zwakke afstraling gekregen had, was er nu één man van God gesteld, voor wien deze eere in de hoogste volkomenheid was weggelegd, en die man was David. David bij wien deze twee dingen plaats grepen ten eerste dat hij metterdaad „in den ondersten kuil zonder water" geworpen werd, en ten andere, dat de Heilige Geest, toen hij zijn bange klacht uitstortte van eigen lijden, hem als instrument voor de openbaring van Messias' lijden koos, en, den toon zijns klagens oneindig verdiepend, alsnu door inspiratie over zijn lippen die klacht der volstrekte verlatenheid die

terwijl

litteekenen

:

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen