Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Het heil in ons - pagina 154

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Het heil in ons - pagina 154

3 minuten leestijd

144 en

geen

derzelven

en

nog

naar het getuigenis zijner desniettegenstaande hem de volkomen heiligheid en gerechtigheid van Christus schenkt en toerekent, evenals had hij nooit zonde gehad of gedaan, ja, als hadde hij het al zelf volbracht, wat Christus voor hem volbracht heeft, in zoo verre hij dit met een oprecht geloof aanneemt," wat is dan prachtiger uitgedrukt dan dit korte Evangelie in het „Komt herwaarts, die vermoeid en beladen zijt!" en wat is dan klaarder, wat gij hield,

consciëntie tot alle boosheid geneigd

steeds is,

God

:

duidelijker,

wat

innerlijk

doorzichtiger,

dan

dat

van

al

of niet op

aarde reeds volmaakt te zijn, hier met geen woord wordt gerept? En wat nu in de tweede plaats Johannes' uitspraak aangaat, „dat de geboden Gods niet zwaar zijn" (1 Joh. 5 3), dan is het beroep der Perfectisten op dit Schriftwoord zeker nóg ongelukkiger, daar zij die zich aan dit beroep waagden, blijkbaar op redebeleid noch verband noch op den zin der woorden hebben gelet. De geboden Gods zijn niet alleen niet zwaar, maar worden zelfs als een vreugd in stee van als een last gevoeld door den mensch :

gelijk

God hem

schiep.

Yoor den onbedorven, kerngezonden of ook na den val weer geheel herstelden mensch, zijn toch de geboden Gods niets dan de normale levensbewegingen die bij zijn aard en natuur hooren. En dat de geboden Gods drukten, pijn deden, onmogelijk bleken, lag niet daaraan dat die geboden op zich zelf zwaar waren, maar dat wij door de zonde voor die geboden ongeschikt zijn geworden en ze nu bij ons niet meer passen. Loopen, ieder weet het, is voor den gewonen, gezonden mensch, mits het geen overloopen, maar wandelen zij, geen last, maar een lust, geen plage, maar een genot. Maar laat nu de diep insnijdende en vlijmende pijn der rheumathiek uw leden stroef en stram maken en de beweging der beenscharnieren belemmeren, en immers dan wordt datzelfde loopen u niet alleen een maar een volslagen onmogelijkheid, en veroorzaakt reeds de last, poging om u tot den loop te zetten u de ondragelijkste eerste pijn.

En

nu de

als

arts tot zulk

een

lijder zeide:

„Och loopen

is

niet

van beweging, waar om gezond te zijn, aan beantwoorden moet!" zoudt ge dan toch niet voor half verbijsterd houden, die u nu op grond van dat zeggen toe dorst voegen: „De kracht der rheumatiek mij gebroken; dus kan ik nu terstond weer vlot en vaardig is bij loopen, „want loopen is niet zwaar!" Helaas, de ernst der practijk ook bij deze krankheid leert het droever en beter. Neen, ook al is het den arts gelukt de kracht der krankheid bij u ook al begon reeds weer in aanvang het stramme en stroeve te breken zwaar, loopen elk lichaam, dien betweter

;

is

niet

moeilijk, loopen is de wet

,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1909

Abraham Kuyper Collection | 270 Pagina's

Het heil in ons - pagina 154

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1909

Abraham Kuyper Collection | 270 Pagina's